Music music music. Δεν υπάρχει τίποτα ομορφότερο στον κόσμο όλο. Enjoy
Πέμπτη 24 Μαΐου 2012
Κυριακή 20 Μαΐου 2012
Η Αμμουδιά
Κυριακή πρωί, διαβάζοντας ένα πολιτικό άρθρο, άλλη μία πολιτική ανάλυση. Ζόρικες οι ημέρες που βρίσκονται μπροστά μας, γεμάτες ένταση και αβεβαιότητα. Στο κείμενο χωμένο, μία φράση, "Κάτω απο το πλακόστρωτο, υπάρχει η αμμουδιά" Μία λέξη δυναμίτισε τα πάντα, η αμμουδιά. Η ορθή δομή των εγκεφαλικών λειτουργιών κατέρρευσε μεμιάς. Μια εικόνα έμεινε αποτυπωμένη στον εγκέφαλο, μια σκέψη μονάχα. Η αμμουδιά.
Περίεργα τα παιχνίδια του εγκεφάλου, ένα τόσο δα μικρό συμβάν, δημιούργησε μια τέτοια αλυσιδωτή αντίδραση. Το μυαλό τώρα το μόνο που σκέφτεται είναι εκείνη η αμμουδιά. Ίσως φταίει και η αυξανόμενη πίεση που δεχόμαστε τον τελευταίο καιρό, η ανάγκη για φυγή. Η αιώνια ανάγκη για φυγή.
YΓ: Η πρώτη παραλία βρίσκεται στο Βόρειο κομμάτι της Σύρου, ενώ η δεύτερη είναι η Ελαφόνησος, όταν έπειτα απο μια ξαφνική καλοκαιρινή κακοκαιρία ξημέρωσε μια πραγματικά υπέροχη ημέρα.
Η φράση "Κάτω απο το πλακόστρωτο, υπάρχει η αμμουδιά" ψαρεύτηκε απο το περιοδικό ΜΟΝΟ , http://www.monopressgr.wordpress.com Αναζητήστε το.
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Plissken Fest και Σκόρπιες σκέψεις
Tι πιο όμορφο απο ένα ολοήμερο φεστιβάλ?
Να περιπλανιέσαι απο σκηνή σε σκηνή ακούγοντας μπάντες που προσμονούσες καιρό, ακούγοντας νέους ήχους να σε εκπλήσσουν ευχάριστα, ή να σου δίνουν μια δικαιολογία να αποτραβηχτείς και να ξαποστάσεις για λίγο παρατηρώντας τους ανθρώπους να περνούν δίπλα σου, εύθυμοι , ανέμελοι. Λίγο ακόμη και θα ξεχνούσαμε αυτές τις συνήθειες.
Ένα άτυπο ραντεβού με φίλους που η καθημερινότητα σου τους έχει στερήσει απο κοντά σου, μα τώρα είναι εδώ , μαζί σου να απολαύσουν ένα ακόμη φεστιβάλ.
Έχουμε τεράστια ανάγκη από τέτοιες εκδηλώσεις. Μια μέρα πλημμυρισμένη απο εκκωφαντική μουσική, να δρα σαν μανδύας και να σε προφυλάσσει απο το οτιδήποτε σε προβληματίζει. 15 ώρες μουσικής, 2 stages, 23 καλλιτέχνες, 30 ευρώ. Ποσό αστείο σε αυτά που αποκομίζεις.
Κόσμος όχι ιδιαίτερα πολύς. Σίγουρα τα ονόματα δεν ήταν ευρέως γνωστά, αλλά σε ένα μουσικό φεστιβάλ το κέφι είναι το μόνο σίγουρο. Πρέπει να τολμάμε στο άγνωστο, μικρό το ρίσκο στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Δύο σκηνές στο δεύτερο Plissken Festival, μια αχρείαστα μεγάλη, και μια αχρείαστα μικρή. Έκατσα όσο μπορούσα να αντέξω, φεύγοντας με βαριά καρδιά που δεν είδα τους Bong-Ra & Joker.
Στο main stage οι We were promised Jetpacks, έπειτα απο την εμφάνιση τους στο πιο "trend" φεστιβάλ του κόσμου Coachella, ήρθαν κ στην Ελλάδα. Oι φαν τους τους εκτίμησαν, οι μη φαν ας τους δώσουν άλλη μια ευκαιρία, την αξίζουν.
Ο King Khan & the Shrines, σαν άλλος Σαμάνος disco dancer τραγουδούσε σε funk ρυθμούς Gamisou Xrisi Avgi , Gamisou Mihaloliako.
Οι The Notwist, αφοσιωμένοι στο μουσικό τους έργο, ψυχροί σαν να εκτελούσαν τις τελευταίες καθοριστικές βολές, σκόραραν με άνεση.
Οι θεοί Ισλανδοί dead skeletons κατέβηκαν για λίγο στη Γη και μας απογείωσαν στα επουράνια.
Οι Triggerfinger, δεν ξέρω τι έκαναν , κόλλησα εκείνη την ώρα στην ηχώ των Drums of Death.
Η peaches περπάτησε για άλλη μια φορά πάνω απο το κοινό, απογείωσε το πλήθος, όχι όσο στο Synch του 2010 αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
O Andrew Weatherhall ανέβηκε με την κονσόλα του και κάπου εκεί παραδώσαμε.
Στην αντίπερα όχθη στα πεταχτά που πρόλαβα να δώ,
O Forest Swords έβαλε τις μηχανές να ζεσταίνονται, ίσως το πιο ενδιαφέρον dj set .
College ανέβασε τους ρυθμους στο μικροκαμωμένο μακρόστενο club stage, και ο κόσμος άρχισε να χορεύει
Ο Villa το έκανε Villa mercedes, όπως πολύ σωστά γράφτηκε στον live σχολιασμό του #plissken2012
O drums of death τα σάρωσε όλα, πάντα τέτοια.
Ο Liquid , liquid is liquid και κάπου εκεί χυθήκαμε στις μαξιλάρες του Plissken .
Αναμένοντας ευλαβικά το Plissken Festival 2013.
We act Alone , we act on impulse
Χρήσιμα Λινκς:
Φωτογραφίες της προκοπής http://www.onemanshowstudio.com/?p=1603 . Oι φωτός που ενσωματώνονται στο κείμενο είναι δικές μου.
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
Άνοιξη
Ήρθε η Mεγαλοβδομάδα, μαζί της και η άνοιξη, μάλλον καλύτερα ήρθε η Άνοιξη. Εκείνη μονάχα αντέχει στο πέρασμα των χρόνων, οι θρησκείες ξεθωριάζουν. Άλλωστε και οι θρησκείες την Άνοιξη γιορτάζουν. Μύθους πλάθουν οι θρησκείες για να αγκαλιάσουν κι αυτές αυτή την πανάρχαια εορτή της φύσης. Η Περσεφόνη που αφήνει τον Άδη και επιστρέφει ξανά στον πάνω κόσμο. Ο Χριστός που ανασταίνεται.
Η φύση ανασταίνεται έπειτα απο τη βαρυχειμωνιά. Το βλέμμα όπου κι αν σταθεί συναντά χρώματα ζωηρά απο κάθε λογής λουλούδια. Τα πουλιά τραγουδούν εύθυμα, οι μέλισσες έχουν πιάσει ήδη δουλειά μαζεύοντας τη γύρη απο τα άνθη, και παντού διάσπαρτα υπέροχα αρώματα.
Η φύση ολοζώντανη. Άνοιξη το λεν αυτό.
Κυριακή 8 Απριλίου 2012
London River
Αγαπημένη συνήθεια ετών , η ανασκαφή σπουδαίων ταινιών στις κατακόμβες των videoclub. Ώρες ατελείωτες ψαξίματος για μια ταινία ξεχασμένη, όπου λησμονούσαμε την ύπαρξη της. Μια τέτοια ταινία είναι και το London River.
Φαινομενικά ένα δράμα δύο γονιών όπου τα παιδιά τους αγνοούνται έπειτα απο τις βομβιστικές επιθέσεις του Λονδίνο τον Ιούλιο του 2005 . Μα η ταινία κρύβει ένα βάθος τεράστιο. Κρύβει μέσα της το πολυπολιτισμικό Λονδίνο του 21ου αιώνα, η ξενοφοβία μπροστά σε αυτό το θέαμα απο κάποιον που δεν το έχει συνηθίσει είναι ολοφάνερη. Κάτι αντίστοιχο, σε μικρότερη κλίμακα, συμβαίνει και στην τωρινή Αθήνα, όπου οι αντιδράσεις είναι δυσαναλόγως μεγαλύτερες.
Μα μπροστά στο κοινό ανθρώπινο δράμα, οι όποιες αντιθέσεις εκμηδενίζονται και στο τέλος καταλήγουμε στο ότι μπροστά στην ιδέα του θανάτου είμαστε όλοι ίδιοι.
O μεγαλόσωμος Αφρικανός ηθοποιός Sotigui Kouyaté , κλέβει την παράσταση στον τελευταίο ρόλο της ζωής του..
Κυριακή 18 Μαρτίου 2012
The Archie Pelago [Car Crash video mix]
Οι Archie Pelago είναι τρεις πιτσιρικάδες απο τη Νέα Υόρκη όπου αγαπημένη τους ασχολία είναι να παίζουν τα μουσικά τους όργανα και παράλληλα να τα σερβίρουν με beats. Αυτό ακριβώς τους χαροποιεί στη ζωή. Στη ζωή τη δικιά μας, μας χαροποιεί να βρίσκουμε νέους καλλιτέχνες που έχουν κάτι να πουν, είτε είναι μουσικοί, είτε ζωγράφοι, είτε ποιητές. Και ακριβώς εδώ οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν.
Ψάχνοντας απεγνωσμένα κάτι νέο όμορφο που να μου διεγείρει την προσοχή, απογοητευμένος απο την πρώιμη μουσική σοδειά του σωτήριου έτους 2012 , συνάντησα τους Archie Pelago. Δίχως κάποιο δίσκο ακόμη, σκόρπια τραγούδια και mixes μονάχα, βρίσκονται όλα στο Soundcloud τους . O συνδυασμός παλαιάς κοπής dance μουσικής, που τόσο έχει λείψει, με την προσθήκη ενός σαξοφώνου και ενός τσέλου, δημιουργούν ένα πολύ ευχάριστο αποτέλεσμα , με μπόλικη δόση πειραματισμού , δίχως όμως να κουράζει.
Oι Archie Pelago έδωσαν πριν από λίγες ημέρες μια συνέντευξη στο Sonicrouter.com καθώς και παρουσίασαν ένα video mix των τραγουδιών τους. Αρκετές δικές τους ή μη συνθέσεις, έχοντας σε όλες προστεθεί μια ζωντανή πινελιά μουσικών οργάνων. Το αποτέλεσμα βρίσκεται παρακάτω και είναι υπέροχο!
Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012
Tonight, Tonight, Tonight
H γαλήνια ησυχία της νύχτας, τότε που θαρρείς ότι ο χρόνος έχει παγώσει, ο δείκτης του ρολογιού βαριεστημένα συνεχίζει το αέναο ταξίδι του. Εκείνη η στιγμή της ημέρας με την απόκοσμη ομορφιά της, ερχόμαστε εμείς να την εμπλουτίσουμε με ακόμα πιο όμορφα συναισθήματα και να την κάνουμε πραγματικά ιδιαίτερη. Ως μέσο για να πραγματοποιήσουμε αυτή την επιθυμία μας χρησιμοποιούμε, τι άλλο, τη μουσική. Μουσική που έχει γραφτεί ένα βράδυ μαγικό σαν αυτό, που μόνο τότε αποκαλύπτει ολόκληρη τη μαγεία της. Τέτοια μουσική γράφει ο Ryan Karazija γνωστός ως Low Roar κυκλοφορώντας πριν απο λίγους μήνες τον πρώτο ομώνυμο δίσκο. Το tonight, tonight, tonight είναι το τραγούδι της αποψινής μας βραδιάς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)