Blogovision #17 Wooden Shjips - Back to Land

Τον περισσότερο καιρό οι Wooden Shjips ταξιδεύουν στο διάστημα και ενίοτε επισκέπτονται τη Γη και τη γενέτειρα πόλη τους το San Fransisco (lucky bastards) για να δουν τι κάνουμε και να πάρουμε μια δόση απο τη νέα τους πραμάτεια.

Φέτος μας έφεραν ένα περιποιημένο άλμπουμ, πιο βατό πιο γήινο αλλά αρκετά διαστημικό, η ηχογράφηση έγινε κάπου μεταξύ Άρη και Αφροδίτης έπειτα απο τη sold out εμφάνιση στο Άλφα του Λαγού.

Τόση echo και παραμόρφωση που θα τη ζήλευε και ο Μάριος ο Μπλάκμαν


So Far, So Good:

20. London Grammar - If you wait
19. Daft Punk - Random Access Memories 
18. Jon Hopkins - Immunity

Blogovision #18 Jon Hopkins - Immunity

Διαβάζοντας στη Wikipedia πτυχές απο τη ζωή του Jon Hopkins, δεν μπορείς παρά μόνο να τον ζηλέψεις και να τον θαυμάσεις (ρίξτε μια ματιά). Ξεκίνησε ως παιδί θαύμα με σπουδές και διακρίσεις γύρω απο το πιάνο, αλλά τελικά τον κέρδισε ένα Roland Synth. Συνεργάτης του Brian Eno, τι μεγαλύτερη διάκριση απο αυτό, και πολλών άλλων . Τον πρωτοέμαθα με το άλμπουμ του Insides, όπου σχεδόν σε κάθε εκμπομπή τότε στον Tripradio συμπεριλάμβανα και ένα απο τα κομμάτια του, o κατάλληλος καλλιτέχνης την κατάλληλη στιγμή.

Μα η αληθινή αγάπη ήρθε με τη συνεργασία του στο άλμπουμ Diamond Mine μαζί με τον King Kreosote, το οποία και έβαλα ψηλά ψηλά στην  Blogovision 2011 .

O Φετινός δίσκος του Jon Hopkins κινείται σε πιο ηλεκτρονικά μονοπάτια, δύσβατα, βαρυχειμωνιά τριγύρω, μα με το που συμφιλιωθείς με το όλο περιβάλλον, τότε ξεκινά η αληθινή απόλαυση. Δεν υπάρχουν χιτάκια, δεν υπάρχουν καλές ή κακές στιγμές, μονάχα ένα στιβαρό σύνολο που σε καθηλώνει ή σε αποτραβά αναλόγως με την ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεσαι.  

Αγαπημένες στιγμές: Open Eye Signal, Collider

So Far, So Good:

20. London Grammar - If you wait
19. Daft Punk - Random Access Memories 

Blogovision #19 Daft Punk - Random Access Memories.

Τι να λέμε τώρα , τόσα και τόσα έχουν γραφτεί για τους Daft Punk. Δυο τρία πολύ καλά κομμάτια και μετά το χάος, είναι και χειμώνας τώρα που δεν σηκώνει τους γκετλάκηδες.

 Αγαπημένη στιγμή: Giorgio by Moroder (εδώ αφήνω τη χολή στην άκρη και προσκυνώ)



So Far So good

20. London Grammar - If you wait

Blogovision 2013 #20 London Grammar - If you wait

Ήρθε και η σημερινή αλληλογραφία. Την περίμενα όλη την εβδομάδα, περίμενα να έρθει το νέο album των Arcade fire και μερικά άλλα για να γεμίσει η παραγγελία. Ανοίγω βιαστικά το πακέτο και τοποθετώ με ανυπομονησία τον νέο δίσκο των AF για να ακούσω.

Μετά απο αλλεπάλληλες ακροάσεις , η απογοήτευση διάχυτη. Δεν είναι ότι ο δίσκος είναι άσχημος αλλά ότι οι προσδοκίες ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Έτσι πάνε αυτά. Ας ακούσω και τους υπόλοιπους δίσκους που παρήγγειλα, μπας και αξίζει κάτι. Και άξιζε.

London Grammar. Αιθέρια φωνητικά που σε καθηλώνουν. Μια θλίψη στο backround , ένα γκρίζο σύννεφο να έρχεται με φόρα αλλά ποτέ να μην φτάνει πραγματικά. Από τους δίσκους που έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στη γενέτειρα τους , που έκαναν και μάγκες και τους disclosure με τη συνεργασία τους στο Help me lose my mind .  Τα φωνητικά τους το δυνατό και το αδύναμο στοιχείο ταυτόχρονα. Θυμίζουν έντονα Florence & the machine, βγάζοντας σου την αίσθηση ότι το συγκεκριμένο δίσκο τον είχες ακούσει κάποια χρόνια πριν και τώρα τον βρήκες ξανά.

Μπορεί η 20η θέση να είναι χαμηλή, αλλά λειτουργεί ως οικοδεσπότης μιας λίστας, που σε χαιρετά και σου δείχνει για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Και ο οικοδεσπότης πρέπει πάντα να είναι ξεχωριστός και η Hannah Reid είναι μία σκέτη γλύκα.

Αγαπημένη στιγμή:  Metal & dust (στα πολύ καλύτερα του έτους)

We argue, we don’t fight

Stay awake to the middle of the night

Athens Classic Marathon 2013

Τα χαμόγελα επέστρεψαν στην πόλη.

Μια ξεχωριστή μέρα η χθεσινή. Είχα καιρό να δω τόσο κόσμο χαμογελαστό, ο καλός καιρός,η προσπάθεια των αθλητών, η γιορτινή ατμόσφαιρα , μια ευδιάθετη αύρα να διαχέεται σε όλη την πόλη.  Μπορεί να υπάρχουν τεράστιες δυσκολίες και εμπόδια, αλλά δεν πρέπει κανείς να το βάζει κάτω, ο μόνος δρόμος είναι μπροστά. Σιγά, εδώ οι άλλοι έτρεξαν ολόκληρο μαραθώνιο, άνθρωποι απλοί καθημερινοί, με τα προβλήματα τους και τις αδιάκοπες υποχρεώσεις, δεν σταμάτησαν όμως, δεν το έβαλαν κάτω και έφτασαν στη γραμμή του τερματισμού για να εισπράξουν τα χειροκροτήματα όλων μας, κάτι το ελάχιστο αλλά τόσο σημαντικό.
Οι αληθινοί ήρωες βρίσκονται ανάμεσα μας. Εκείνος που του έχουν πάει όλα στραβά, αλλά και πάλι είναι με ένα χαμόγελο μονίμως καρφωμένο, έχει ο θεός, και προχωράει ακάθεκτος, αυτός είναι για εμένα ο υπερήρωας.

Ο καθένας λοιπόν έτρεχε για το σκοπό του, πανηγύριζε με το δικό του τρόπο.

 H χαρά του τερματισμού

 Παρέα με τους αγαπημένους τους

 Όλοι μαζί

Αντλώντας υπερδυνάμεις

 Απο μέρη μακρινά

 Λίγα τελευταία μέτρα ακόμη

 Και ο τερματισμός

Μικρές ιστορίες μια μικρής πόλης γεμάτη απο μεγάλους ανθρώπους

Η αλήθεια είναι ότι απεχθάνομαι το ακορντεόν. Έχει συνδεθεί με τους πλανόδιους οργανοπαίχτες, που παίζουν ξανά και ξανά μια συγκεκριμένη μελωδία, ένας σταθερά επαναλαμβανόμενος εφιάλτης κάθε Σαββατο καθώς κοιμάσαι να το ακούς να έρχεται σιγά σιγά προς το μέρος σου και να σκέφτεσαι απο μέσα σου, όχι πάλι...

Αλλά δεν ανήκουν όλοι οι οργανοπαίχτες σε αυτή την κατηγορία. Καθώς διέσχιζα μια μέρα την Πλάκα ώστε να βγω στο Μοναστηράκι, στη γωνία Κόδρου και Κυδαθηναίνων συνάντησα ένα ηλικιωμένο κύριο με την καρέκλα του και το ακορντεόν του, όποτε περνάω είναι εκεί , παίζει με το ακορντεόν του και τραγουδάει εύθυμος παλιά τραγούδια των δικών του νιάτων. Άφησα κάποια λεφτά και πιάσαμε λίγο την κουβέντα , να κάνει κι αυτός ένα μικρό διάλειμμα, μιλάγαμε για τη θάλασσα , πόσο καλά κολυμπούσε όταν ήταν στην ηλικία μου και για τους στεριανούς αέρηδες που είναι πιο δυνατοί απο εκείνους του πελάγου, και η εξιστόρηση του είχε εκείνον τον παλιό αέρα του λιμανιού και της παλιάς Αθήνας.

Και όπως μιλάγαμε μου λέει άκου αυτό το τραγούδι του Μαρούδα. Μιλάει για έναν καραβοκύρη που δεν ήξερε κολύμπι και χάθηκε ένα βράδυ στη θάλασσα ανοιχτά των Σπετσών.

 Κάποιας όμορφης κοπέλας το αγόρι το ξανθό

 της το πήρε ένα βράδυ η φουρτούνα στο βυθό

 Και η βάρκα γύρισε μόνη δίχως μέσα τον ψαρά

 αδειανή δίχως τιμόνι από τα βαθειά νερά 

 Με σβησμένο πυροφάνι κάποια νύχτα σκοτεινή

 μπήκε μέσα στο λιμάνι η βαρκούλα η ορφανή 

 Κι οι ελπίδες πνίγηκαν όλες μέσα στα βαθειά νερά

 και η βάρκα γύρισε μόνη δίχως μέσα τον ψαρά

 Από τότε κάθε βράδυ στο μουράγιο το μικρό

 η κοπέλα τραγουδάει με παράπονο πικρό

 Και η βάρκα γύρισε μόνη...

(Κάνοντας μια μικρή ανασκαφη στο διαδίκτυο, υπάρχει μια διαφορετική ιστορία για το τραγούδι, ότι Γράφτηκε για τον Άγγελο Μεϊδάνη, θρύλο του θαλασσινού κόσμου στις ελεύθερες καταδύσεις και συνιδρυτή του Ν.Ο. Βουλιαγμένης και αφιερώθηκε από τον Τώνη Μαρούδα στη σύζυγό του. Ο καπετάν Άγγελος, χάθηκε στα βαθιά νερά του Πόρτο Γερμενό στις 22 Οκτωβρίου 1957. Η θάλασσα τον ήθελε κοντά της...)

Τον ευχαρίστησα για την παρέα και έφυγα βαζοντας μια υπενθύμιση στον εαυτό μου να περνάω απο εκει να λέω μια καλημέρα.
Οι μικρές αυτές απρόσμενες συζητήσεις και συναντήσεις είναι που σου δίνουν κουράγιο για να συνεχίσεις με δύναμη και όρμη αυτό που έχεις επιλέξει να κάνει. Χαμένοι όλοι μας στις σκοτούρες, δεν βλέπουμε τον διπλανό μας, κλεινόμαστε ολοένα όλο και περισσότερο. Αλλά η λύση είναι εύκολη. κάνε ένα βήμα πίσω, πάρε μια βαθιά ανάσα και κοίταξε γύρω σου.Θα βρεις πολλά καλά.

Χίλια Καλοκαίρια

Καλοκαίρι είναι τα υγρά κορμιά καθώς βγαίνουν απο τη παραλία
Καλοκαίρι είναι ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα 
Καλοκαίρι είναι δύο ακόμη δευτερόλεπτα κάτω απο το νερό
Καλοκαίρι είναι το ελαφρύ τσίμπημα στους αστραγάλους απο τα μικρά ψαράκια του βυθού
Καλοκαίρι είναι το απαλό αεράκι
Καλοκαίρι είναι τα μελτέμια
Καλοκαίρι είναι το μεσημέρι μετά την παραλία
Καλοκαίρι είναι το φαγητό της γιαγιάς
Καλοκαίρι είναι αναμνήσεις απο τις παιδικές μας τσιρίδες και τα χαμόγελα των παππούδων
Καλοκαίρι είναι οι τσιρίδες των παιδιών μας και τα χαμόγελα των παππούδων τους.
Καλοκαίρι είναι τα αρμυρίκια
Καλοκαίρι είναι το κυνήγι για λίγη σκιά.
Καλοκαίρι είναι τα ξερά τοπία δίχως ίχνος σκιάς.
Καλοκαίρι είναι η λύτρωση μέσω μιας βουτιάς.
Καλοκαίρι είναι το νυχτερινό πέπλο των αστερισμών
Καλοκαίρι είναι ο αστερισμός του Σκορπιού
Καλοκαίρι είναι ο αστερισμός της Λύρας
Καλοκαίρι είναι ο ελληνικός καφές
Καλοκαίρι είναι η διαδικασία του πρωινού καφέ
Καλοκαίρι είναι το αντάμωμα
Καλοκαίρι είναι οι φίλοι απο τα παλιά
Καλοκαίρι είναι το αγνάντι
Καλοκαίρι είναι οι βουτιές πριν το ηλιοβασίλεμα
Καλοκαίρι είναι οι βουτιές με το σεληνόφως
Καλοκαίρι είναι το σεληνόφως
Καλοκαίρι είναι οι βραδινοί περίπατοι στα σοκάκια
Καλοκαίρι είναι  τα βραδινά φιλιά στα σοκάκια
Καλοκαίρι είναι αρώματα των νυχτολούλουδων
Καλοκαίρι είναι ένα μαγιό μονάχα
Καλοκαίρι είναι λίγος ύπνος παραπάνω
Καλοκαίρι είναι το κούνημα της αιώρας
Καλοκαίρι είναι ο περίπατος στην παραλία
Καλοκαίρι είναι οι ασβεστωμένες αυλές
Καλοκαίρι είναι η σκιά απο τα αμπελόφυλλα
Καλοκαίρι είναι οι βόλτες με τη μηχανή
Καλοκαίρι είναι οι δίχως προορισμό βόλτες 
Καλοκαίρι είναι η απλότητα διασκορπισμένη στους τέσσερις ορίζοντες
Καλοκαίρι είναι ένας σάκος και το πρώτο πλοίο για αιγαίο
Καλοκαίρι είναι το Αιγαίο
Καλοκαίρι είναι  οι θερινές μας κατοικίες
Καλοκαίρι είναι οι βεράντες των θερινών μας κατοικιών
Καλοκαίρι είναι μια φλούδα καρπούζι
Καλοκαίρι είναι τα χαμόγελα μας σε σχήμα μιας φλούδας καρπουζιού
Καλοκαίρι είναι το στήσιμο της σκηνής
Καλοκαίρι είναι ο ύπνος στην παραλία
Καλοκαίρι είναι τα πεφταστέρια
Καλοκαίρι είναι τρία βήματα και μια βουτιά στα γαλήνια νερά της παραλίας
Καλοκαίρι είναι το ξεστήσιμο της σκηνής και ο αγώνας να προλάβουμε το καράβι της επιστροφής
Καλοκαίρι είναι μια μέρα παραπάνω στο νησί
Καλοκαίρι είναι δενθελωναεπιστρεψωπίσω
Καλοκαίρι είναι η γλυκιά μαστούρα απο το φιδάκι για τα κουνούπια
Καλοκαίρι είναι τα φουσκωμένα πανιά των ιστιοπλοϊκών
Καλοκαίρι είναι η βραδύτητα
Καλοκαίρι είναι τα καικάκια για Σπέτσες
Καλοκαίρι είναι οι Σπέτσες
Καλοκαίρι είναι το θερινό σινεμά
Καλοκαίρι είναι η γρανίτα φράουλα στο θερινό σινεμά
Καλοκαίρι είναι οι ταινίες του Godard και του Kar Wai
Καλοκαίρι είναι η Nouvelle Vague
Καλοκαίρι είναι η Άννα Καρίνα
Καλοκαίρι είναι ο Τρελλός Πιερρό
Καλοκαίρι είναι  τα ζαλισμένα απο το αλκοόλ ξημερώματα
Καλοκαίρι είναι  οι δίχως νόημα ατέρμονες συζητήσεις
Καλοκαίρι είναι τα φεστιβάλ σε μια άδεια παραλία
Καλοκαίρι είναι οι Vodka Juniors
Καλοκαίρι είναι ο ήχος των Washed Out
Καλοκαίρι είναι ο Τομ Ρόμπινς, ο Τζακ Κέρουακ και ο Τζόζεφ Κόνραντ
Καλοκαίρι είναι μια ακόμη τσάντα στις αποσκευές γεμάτη βιβλία
Καλοκαίρι είναι οι φίλοι μας
Καλοκαίρι είναι άλλο ένα γλυκό σου φιλί.

Δονούσα 2012