Να δεις που.. (You can see infinity)

Να δεις που κάποια μερα θα ξυπνήσουμε απο αυτό τον ατέρμονο εφιάλτη της χρεοκοπίας.

 "Ενας κακός απογευματινός ύπνος ήταν, πέρασε. Ντύθηκα γρήγορα και κατέβηκα να πανηγυρίσω τη νίκη της Εθνικής στα προημιτελικά,. Λες φέτος να είναι η χρονιά μας? Eurovision, Τετράδα στο Euro και επιτυχημένη Ολυμπιάδα? Ο Νίκος μου είπε να πάμε στα μπουζούκια μετά, είναι τρίτη, δουλεύω αύριο, χαμός θα γίνεται.Θα πάω, το πολύ πολύ να πω στον Μάριο να με καλύψει. " 

Προτιμώ τη σημερινή Ελλάδα, με τα προβλήματα της. Νοσηρές καταστάσεις του παρελθόντος βρίσκονται στον τοίχο και απολογούνται για τα δεινά που μας έφεραν. Λάθη που δεν πρέπει να ξαναγίνουν. Μια ευκαιρία για αναδιάρθρωση της ζωής μας. Εμπλουτισμός της ζωής με πράξεις συλλογικής συνείδησης. Η ιστορία έδειξε όταν το ατομικό συμφέρον γίνεται μια κοινή αντίληψη και πρακτική, τότε η απαξίωση ενός συνόλου έρχεται τάχιστα. 

Το νερό θολώνει όταν παραμείνει για πολύ καιρό στάσιμο. Το ίδιο και η ζωή. Χρειάζεται ένα γερό ταρακούνημα, για να βγουν στην επιφάνεια υγιείς οργανισμοί που θα έχουν το σθένος και τη διάθεση να πορευτούν μπροστά. Καλές προθέσεις χρειάζονται πρωτίστως. Το προσόν του ανθρώπου είναι η απίστευτη ευελιξία του να εναρμονιστεί με το γύρω περιβάλλον του. Έτσι οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνθήκες στις οποίες ζούμε, πάντοτε μπορούμε να προσπαθήσουμε για το καλύτερο. 

Αισιοδοξία πάντα.

Summer is out there.

Καλές διακοπές σε όλους. 

Summer | Seaguls | Sunsets by Sinnerman on Mixcloud

Ριχάρδος Ο 'Γ ένα προσωπικό ταξίδι.

Μια παράσταση στην Επίδαυρο είναι μια ιεροτελεστία,  δεν ξεκινά όταν χαμηλώσουν τα φώτα της σκηνής και ξεπροβάλλει ο πρώτος ηθοποιός, η παράσταση έχει ξεκινήσει απο πολύ πιο πριν απο τη στιγμή που αφήνεις τον αυτοκινητόδρομο και στο αριστερό σου χέρι απλώνεται το μπλε της θάλασσας συνοδεία με το πράσινο των πεύκων. Και το τοπίο συνεχίζει το ίδιο απαράλλαχτο καθώς διασχίζεις το υπέροχο πευκοδάσος της Επιδαύρου, η θάλασσα μια ξεπροβάλλει τρανή μαγεύοντας σε, έως ότου χαθεί πάλι καθώς οι μυρωδιές του δάσους σε έχουν υπνωτίσει νιώθοντας ότι ήσουν σε αυτό το σημείο για αιώνες.

Φτάνοντας στο αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου το έργο συνεχίζεται, η δεύτερη πράξη του σε βρίσκει να αναμένεις να εισέλθεις στη θέση των θεατών, αυτή η προσμονή βοηθά να νοιώσεις πιο οικεία με το περιβάλλον να περπατήσεις στους ρυθμούς του, να αισθανθείς όλη την ιστορία που κουβαλά αυτό το μέρος.

Και η παράσταση ξεκινά, ο Kevin Spacey απευθύνεται στο κοινό αναλύοντας τις μοχθηρές σκέψεις του σαν Ριχάρδος 'Γ. Και σιγά σιγά η πλοκή ξετυλίγεται. Το κοινό προσηλωμένο, δίχως να βγάζει φωτογραφίες, δίχως να απαντά στα κινητά, μα να παρακολουθεί την εξέλιξη του έργου. Αυτή η προσήλωση με εξέπληξε, περίμενα χειροκροτήματα στα εγχώρια σελέμπριτις, κινητά με μπουζουκοτράγουδα να ηχούν, και τα φλας να μην σταματούν να αναβοσβήνουν, μα τίποτα απο όλα αυτά δεν έγινε. 

Η καλύτερη ανάλυση που μπορεί να κάνει ένας μη γνώστης των θεατρικών πραγμάτων σαν εμένα  είναι μια υποκειμενική γενικόλογη ματιά πάνω στο έργο. Και το έργο το αγάπησα, ίσως να μην ήταν τόσο δραματικό όσο θα ήθελα, αλλά αυτή ήταν η όψη που ήθελε να δώσει ο Sam Mendes και θαρρώ τα κατάφερε περίφημα. Ίσως τα σκηνικά να μην ταίριαζαν σε ένα ανοιχτού τύπου θέατρο, μα στο να μην δοθεί η παράσταση για αυτό το λόγο δεν νομίζω να έβρισκε κάποιον συμπαραστάτη.Ορισμένοι παραπονέθηκαν για τη διάρκεια του έργου και την ασταμάτητη πλοκή, ίσως και να έφταιγε το μη βολικό των κερκίδων, μα γνωρίζεις εξ´αρχής που βρίσκεσαι και έχεις τόσους άλλους υπέροχους λόγους να το αποδεχθείς.

Το κοστούμι του Kevin Spacey μου θύμισε την εικόνα του Ψαλιδοχέρη , το εύθραυστο του χαρακτηρα ρου, με έκανε να νοιώσω μια συμπόνοια για τον βασιλιά Ριχάρδο και να πλάσω στο μυαλό μου έναν διαφορετικό Ριχάρδο, μακρυά απο αυτόν που είχε ο Σαίξπηρ στο μυαλό του. Κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται κακός, η αλληλουχία των πραγμάτων τον ωθούν σε κακές πράξεις, μα πάντα μέσα του θα βρίσκεται η καλοσύνη και ας είναι σχεδόν ανέφικτο να εμφανιστεί ξανά. 

 

Αυτή η σύμπραξη της δυναμικής του έργου του Σαίξπηρ, του τεράστιου ταλέντου του Kevin Spacey και του μεγαλείου του αρχαίου θεάτρου έδωσαν σε όλους μια υπέροχη νύχτα που θα θυμούνται για καιρό. Τη στιγμή που χαμήλωναν τα φώτα για να περάσουμε στην επόμενη πράξη, ξεπρόβαλε ο έναστρος ουρανός αυτός ο μαγευτικός. Αυτή η εναλλαγή με μάγεψε κυριολεκτικά. Και ύστερα ο θίασος καταχειροκροτήθηκε, και τα φώτα έσβησαν και εμφανίστηκε ξανά αυτός ο μαγευτικός έναστρος ουρανός που στους αστερισμούς του κρύβει τις πιο όμορφες ιστορίες. Για αυτές θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή, τη στιγμή που θα βουτάμε παρέα τους στη σκοτεινή δίχως ηλιαχτίδες θάλασσα, γεμάτοι χαμόγελα. 

Μy kingdom for your smile.

Kαλό καλοκαίρι. 

Τα φαινόμενα των καιρών #greekrevolution και η εξήγηση τους μέσα απο τo Dune

"Οι ισχυροί δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να χτίζουν δυνατά κάστρα, πίσω από τους τοίχους των οποίων προσπαθούν να κρύψουν τις αμφιβολίες και τους φόβους τους,"Children of Dune σελ.38


"Η χρηστή διακυβέρνηση δεν εξαρτάται ποτέ απο τους νόμους αλλά απο τα χαρίσματα και τις αρέτες των κυβερνώντων. Οι μηχανισμοί της εξουσίας πειθαρχούν πάντοτε στη θέληση τους. Ως εκ τούτου το σημαντικότερο στοιχείο της διακυβέρνησης είναι η μέθοδος επιλογής ενός ηγέτη." Children of Dune σελ.172

"To φαινόμενο μια μικρή αλλά ισχυρή ομάδα να ασκεί εξουσία πάνω σ'ενα μεγάλο πληθυσμό δεν είναι κάτι καινούριο στο σύμπαν. Η αδελφότητα μας έχει μελετήσει τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες ένας τέτοιος πληθυσμός στρέφεται κατά των εξουσιαστών του.

Συνθήκη πρώτη: Όταν ο πληθυσμός καταφέρει να βρει έναν ηγέτη. Αυτή αποτελεί και τη μεγαλύτερη απειλή για τους ισχυρούς, που θα πρέπει να προσέχουν συνεχώς ώστε να κρατούν υπό τον έλεγχο τους τους εν δυνάμει ηγέτες.

Συνθήκη δεύτερη: Όταν ο πληθυσμός συνειδητοποιήσει τα δεσμά του. Γι'αυτό η εξουσία θα πρέπει να τον κρατά τυφλό και πειθήνιο.

Συνθήκη τρίτη: Όταν ο πληθυσμός αρχίσει να διακρίνει μια ελπίδα αποτίναξης των δεσμών του. Συνεπώς η εξουσία θα πρέπει να φροντίζει ώστε ο πληθυσμός να είναι πεπεισμένος πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί." Children of Dune σελ.127

Τον τελευταίο διάστημα διαβάζουμε άρθρα επί άρθρων, πολιτικές αναλύσεις, απόψεις, επιστολές σεβαστών προσωπικοτήτων, λόγους τρανούς πολιτικών κ.ο.κ.

Όλα αυτά προσπαθούν να μας αποκωδικοποιήσουν τα γεγονότα των ημερών. Μα τα γεγονότα των ημερών δεν είναι πρωτόγνωρα, αναρίθμητες φορές έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν και άλλες τόσες θα εμφανιστούν στο μέλλον.

Πιο πολύ απο όλες αυτές τις αναλύσεις με κάλυψαν τα παραπάνω λόγια του Frank Herbert αποτυπωμένα στην εξαιρετική σειρά φανταστικής λογοτεχνίας The Dune. Πληροφορίες για αυτό το τεράστιο έργο εδώ 

Δύσκολο βέβαια να περιγράψει το τι γίνεται ακριβώς,μα πιο πολύ με νοιάζει το τι πρέπει να γίνει. Συλλογική συνείδηση,αξιοκρατία, αποφασιστικότητα και καθαρό μυαλό. Εύκολα γενικόλογα μα δύσκολα υλοποιήσιμα . Θα δούμε..

ΥΓ.Σήμερα 15 Ιουνίου άλλη μια πορεία πνίγηκε στα δακρυγόνα,βουνά απο πέτρες μαζεύτηκαν στις γωνιές του κέντρου, πεδίο μάχης, μα ο κόσμος απτόητος, το βράδυ ήταν στο καθημερινό ραντεβού του στην πλατεία Συντάγματος, πιο δυνατός απο ποτέ, δεν έπαψε να αναζητά λύσεις στα προβλήματά του, γεγονός πρωτόγνορο και θετικότατο. 

BEASTIE BOYS - FIGHT FOR YOUR RIGHT REVISITED

Όλα ξεκίνησαν το μακρινό και σωτήριο έτος 1986, τη στιγμή που μεσουρανούσε η ταινία Βack to the future και οι Beastie Boys τραγουδούσαν τον ύμνο (You Gotta) Fight For Your Right (To Party) , έριξαν και στο παιχνίδι το videoclip και συντάραξαν για τα καλά την Αμερικάνικη νεολαία των καθώς πρέπει Παρτυ!

25 χρόνια μετά οι Beastie Boys επιστρέφουν με το Hot Sauce Committee Part 2 και συνεχίζουν την ιστορία του παραπάνω videoclip μέσω ενός νέου για το τραγούδι τους Make some noise.



Πληθώρα γνωστών ηθοποιών περνούν μπροστά από το φακό, σε ένα άκρως άτακτο videoclip! Σκέπτεσαι πόσο τέλειο είναι αυτό? Και οι Beastie Boys δεν σταματούν εδώ, καθώς το συγκεκριμένο videoclip δεν είναι παρά μόνο η μικρή version του 30λεπτου videoclip όπου έχει γυρίσει ο Αdam MCA Yauch των BB και ουσιαστικά πρόκειται για τη συνέχεια του ιστορικού videoclip του 1986, τι γίνεται αφότου οι BB φεύγουν απο το πάρτυ?
Γίνεται της Π**τάνας, ιπτάμενες μπύρες, σπασμένες βιτρίνες, τσακωμοί, μαχαιρώματα, acid travels, dancefights και άλλα πολλά που λατρεύουμε να βλέπουμε μα ποτέ δεν τα κάνουμε! Will Ferrell, Seth Rogen, Suzan Saradon, Elijah Wood, Steve Buscemi, Jack Black, Jason Schwartzman βρίσκονται σε αυτό το ανυπέρβλητο videoclip για να μας υπενθυμίσουν ότι οι Beastie Boys δεν είναι τίποτα τυχαίοι τύποι που απλώς έκαναν ένα πέρασμα απο τη μουσική σκηνή!


Τα λόγια περιττά. Full screen & Enjoy! 

Two paintings / one story : Το πορτράιτο μιας κυρίας

Είχε αρχίσει να κουράζεται η Γκρέτα απο το πολύωρο ποζάρισμα για τον αγαπημένο της φίλο και ζωγράφο Γιοχάνες. Νύσταζε παράλληλα, είχε ξενυχτήσει το βράδυ και το πρωί είχαν σηκωθεί νωρίς για να μπορέσει ο Γιοχάνες να αιχμαλωτίσει τις γλυκές πρωινές ηλιαχτίδες, καθώς εκείνες έπεφταν απο το παράθυρο του σαλονιού του, στο καλοσχηματισμένο πρόσωπο της. 

Ο Γιοχάνες αγαπούσε παράφορα την Γκρέτα, μα δεν τολμούσε να της το πει, βαθιά μέσα του φοβόταν την απόρριψη, αυτή όμως τον έβλεπε φιλικά, αισθανόταν οικεία μαζί του και συχνά πυκνά του εξιστορούσε τα ερωτικά σκιρτήματα της. Αυτή ήταν και η πρωινή συζήτηση τους, τα ερωτικά παιχνίδια της Γκρέτα με τον παιδικό φίλο του Γιοχάνες. Δεν άντεχε να την ακούει, βασανιζόταν με την κάθε της λέξη, απο την άλλη δεν ήθελε να την διακόψει, φοβόταν ότι θα το έβλεπε σαν προσβολή, θα έφευγε και θα έμενε αυτός ο θεσπέσιος πίνακας ατελείωτος. 

Όσο ο Γιοχάνες πρόσθετε πινελιές στον πίνακα, η Γκρέτα πρόσθετε δηλητήριο στην ψυχή του με τις καυτές λεπτομέρειες που του εξιστορούσε. Κάθε περιγραφή και άλλο ένα χτύπημα. Την αγαπούσε όσο τίποτα στον κόσμο, μα δεν άντεχε άλλο αυτή την ερωτική εξομολόγηση της, ήθελε να τελειώσει το μαρτύριο του όσο το δυνατόν γρηγορότερα, να τελειώσει αυτός ο πίνακας, μα η μανία του για την τελειότητα στην προσθήκη της παραμικρής πινελιάς χρώματος δεν τον άφηνε . 

Καθώς περνούσε η ώρα, οι εξομολογήσεις της Γκρέτα γινόντουσαν όλο και πιο πικάντικες, ο Γιοχάνες δεν άντεχε άλλο, αισθανόταν λες και τα συναισθήματα του τα είχαν ποδοπατήσει χιλιάδες βούβαλοι. Εκείνο που τον κρατούσε ζωντανό, η ελπίδα δηλαδή για την αποδοχή της αγάπης του απο την Γκρέτα, είχε μόλις τελειώσει βίαια.

Βίαιη ήταν και η απάντηση του. Αίφνης μόλις τέλειωσε ο πίνακας, όρμησε κατά πάνω της, εκείνη νόμισε πως θα την συγχαρεί για την συνεργασία της, μα ο Γιοχάνες κυριευμένος απο την θλίψη του, άπλωσε τα πελώρια χέρια του την έπιασε απο τον λαιμό και την στραγγάλισε. 

Έκατσε δίπλα απο το νεκρό κορμί της όλη μέρα, πίνοντας ασταμάτητα μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Σηκώθηκε τα ξημερώματα, κουβάλησε το άψυχο κορμί της αγαπημένης του έως το δάσος , λίγο έξω απο το Ντελφτ, όπου και το άφησε να επιπλέει στο μικρό ρυάκι που υπήρχε εκεί. Ο Γιοχάνες κατευθύνθηκε δίπλα στο ξέφωτο, έβγαλε το πιστόλι του και έδωσε τέλος στη ζωή του.

O Πρώτος πίνακας ανήκει στον Γιοχάνες Βερμέερ με τίτλο  Κορίτσι με μαργαριταρένιο σκουλαρίκι. Πληροφορίες εδώ

O δεύτερος πίνακας ανήκει στον John Everret Millais με τίτλο Ophelia. Πληροφορίες εδώ

Είχα την τύχη να τους δω απο κοντά τους δύο αυτούς πίνακες, και με μάγεψαν.

ΥΓ. Ήθελα εδώ και καιρό αρκετό να πάρω δύο αγαπημένους μου πίνακες να τους χρησιμοποιήσω για την αρχή και το τέλος μιας ιστορίας. Καλύτερη έμπνευση απο έναν όμορφο πίνακα δεν υπάρχει, σκέψεις και εικόνες σε κατακλύζουν με την θέαση του. Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη ιστορία. to the future.

Ωριων ΄Δ (aka sinnerman) presents A saint or a sinner radioshow @ tripradio.gr 20/02/2011

Σε ένα απο εκείνα τα όμορφα μεσημέρια που κατά καιρούς ακούω την εκπομπή του Μάκη Μηλάτου στο ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105,5 , ανέφερε μια σοφή κουβέντα του Λουίς Μπουνουέλ , "Αναθεμα σε εκείνον που δεν ασχολείται με κάτι συγκεκριμένο" δεν το είπε έτσι βέβαια αλλά μεταφέρω την ουσία. Αυτά τα λόγια με έβαλαν σε σκέψεις πολλές, απαρίθμησα με πόσα πράγματα καταπιάνομαι, και ήταν πολλά. Τα κοίταξα συγκεκριμένα και παρατήρησα ότι όλα σχεδόν είναι γεμάτα ατέλειες, αποζητούν χρόνο ενασχόλησης μου με αυτά, που εγώ δεν διαθέτω καθώς τον χρησιμοποιώ αλλού. 

Ένα μπλογκ για να έχει ένα άρτιο αποτέλεσμα χρειάζεται χρόνο αρκετό, δουλειά, μεράκι και φυσικά ταλέντο. Τύψεις έχω που το έχω παραμελήσει, μα δεν θέλω να το γεμίσω με ημιτελή κείμενα που δεν αποσκοπούν σε τίποτα, προτιμώ γενικώς ένα ποιοτικό φιλτράρισμα στο οτιδήποτε, είτε είναι αυτό μουσική ειτε μια φωτογραφία, είτα ένα κείμενο. 

Ζώντας σε μια κοινωνία γεμάτη απο πληροφορίες, αυτό το φιλτράρισμα είναι το υπέρτατο αγαθό. Και κάνοντας ένα φιλτράρισμα σε πολλές και διάφορες μουσικές που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό, δημιουργήθηκε αυτή η playlist της Κυριακάτικης εκπομπής. Καλή ακρόαση! 

A Saint Or A Sinner 20/02/2011 Radioshow @Tripradio.Gr by Georgetikis on Mixcloud