Μουσικό Ηλεκτροσοκ

Απόψε η αγάπη μας θα γίνει ένα τραγούδι
στ’ αστέρια θα φτάσει ψηλά
ζωής λευκό λουλούδι.
Μη με ρωτάς γιατί πονώ
τα μάτια σου όταν κοιτάζω
βαθιά κρυμμένο μυστικό
το βλέμμα σου φορώ
κι αλλάζω.

Πίστεψα κι άφησα γι' άλλη μια φορά
τη φωτιά της ψυχής να μ' αγγίξει ξανά
με πράγματα, λόγια δικά μας μοναδικά
μιας αγάπης μικρής η βροχή ξεκινά
Μη σταματάς.

Στα όνειρά μας έρχεται, τα δίνει και τα παίρνει
Δεν ξέρω αν θ’ αντέξουμε σε αυτό
το κάτι που μας δένει.
Το χέρι μου στο στήθος σου
χαράζει μιαν αλήθεια
στο βάθος του ορίζοντα ο έρωτας
δε γίνεται συνήθεια.

Πίστεψε κι άφησε γι' άλλη μια φορά
τη φωτιά της ψυχής να σ' αγγίξει ξανά
με πράγματα, λόγια δικά μας μοναδικά
μιας αγάπης μικρής η βροχή σταματά.
Μη σταματάς
Να μ' αγαπάς.
Μη σταματάς
Να μ' αγαπάς

Η μουσική με εκσφενδονησε και βρεθηκα σε μια γαληνια παραλία
να κοιτώ πλανα τα αστερια, καθως επλεα στο νερο πληγωμενος απο θανασιμα βελη...μα το χαμογελο μαζί με το φεγγάρι να ξεπροβαλλουν κανοντας αυτην την νύχτα μοναδική.

Περι Eurovision...

Δυο παρα τηρήσεις θα κάνω και θα κλειστώ πάλι στα ιδιαίτερα μου

1. Προτείνω να διασπάσουμε την ελλαδα σε κρατίδια, βάση του νέου χωροταξικού σχεδίου, να μπορούμε να έχουμε πολλαπλές ψήφους να βγαινουμε πρωτοι και να εκπληρώνουμε την ακόρεστη εθνολατρική μας δίψα. Αν και βέβαια το μέτρο αυτό δεν έχει σιγουρα αποτελέσματαρ, διοτι πιθανότατα οι ηπειρώτες σιγά μην ψηφίζουν τους Αθηναίους κ.ο.κ.

2.Στην επόμενη διοργάνωση να μιμηθούμε το κολπάκι με τον ρώσσο αθλητή και να καλέσουμε τον Μελισσσανίδη (άντε και τον Βλάσση Μάρα) να κάνουν τα δικά τους.

Bonus Track: Ευγε sebastian, μόνο αυτός έπιασε το νόημα της διοργάνωσης (οτι είναι δηλαδή ένα "πανηγύρι")

http://youtube.com/watch?v=akDM8oETmac

Υδατολατρεία

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το νερό με μαγνητίζει και με κανει να το αναζητώ συνεχώς. Ίσως επειδή μεγάλωσα σε παραθαλάσσιο μέρος, ο πατέρας μου ήταν ναυτικός όπως και τα περισσότερα αδέρφια του και το ότι το μεγαλύτερο μέρος των καλοκαιρινών μου διακοπών το πέρναγα μέσα στο νερό, στην κυριολεξία.
Το νερό σου διυλίζει τα καθημερινά σου προβλήματα, τα φιλτράρει αφαιρώντας όλες αυτές τις συσσωρευμένες ασημαντότες και σου δείχνει πως δεν χρειάζεται να σπας το κεφάλι σου για θέματα ποταπά. Τα αληθινά θέματα είναι οι γύρω σου που σε αγαπούν και το περιβάλλον που σου συμπεριφέρεται στοργικά παρ'όλα τα σκαμπίλια που εχει λάβει απο εσένα.
Μια μικρή βόλτα στο λιμάνι, μακρυά από την φασαρία και την παρουσία των ανθρώπων σε ηρεμεί, παύεις να συμπεριφέρεσαι ανταγωνιστικά προς τους άλλους, η γαλήνια ισοροπία ξαναβρίσκει την θέση που της αναλογεί, έστω και για λίγο.
Ακόμη και μια βουτιά σε μια δημοτική πισίνα σε λυτρώνει από τα καθημερινά σου βάσανα. Βγαίνοντας απο την πισίνα εκείνα μένουν εκεί, επιπλέωντας σαν σαβούρα που την ξέβρασε το κύμα, ενώ εσύ περπατάς συναισθηματικά ανάλαφρος.
Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε ένα μικρό αγκυροβόλι όπου αφήνουμε τα προβλήματα μας και κοιτάμε με αισιοδοξία τα τερτίπια της ζωής. Αρκεί να το επισκεπτόμαστε και να μην το θεωρούμε ασήμαντο καθώς προσπαθούμε να προλάβουμε τις αυξημένες ανάγκες που έχουμε/έχουν βλακωδως επιβάλλει στον εαυτό μας.
Καλές Βουτιές!

Portishead - Third

Τους περιμέναμε. Σιωπηλά καθόμασταν δίπλα απο το τζάκι ακούγοντας τα παλιά τους άλμπουμ και διαβάζοντας κάποιο βιβλίο (προτείνω ντοστογιέφσκυ, εκρηκτικός συνδυασμός). Οι εποχές περνάγανε μαζοι και τα έτη.
Ώσπου επιστρέψανε, με ήχους όχι τόσο γνώριμους, αλλά προσεγμένους, βγάζοντας αυτό που αισθάνονται και όχι κάτι πρόχειρο επειδή είναι στην ρήτρα του συμβολαίου με την δισκογραφική τους εταιρεία. Ήχοι σκληροί, κοφτοί μα η φωνή της μπεθ σταθερά εκεί. Τα σκρατσαρίσματα στερέψανε και πήρανε την θέση τους τα ντραμς. Σε πολλούς ξένισε ο δισκος τους αλλά θα διαφωνήσω, μου αρέσει που υπάρχει ακόμη συναίσθημα στα τραγούδια τους, αυτό κυρίως αγαπήσαμε τόσο καιρό. Αγαπημένα μου κομμάτια: Hunter, The rip,We carry On
(Εναλλακτικός τίτλος: "Φέρτε τα πριόνια! τι να μας κάνουν πλέον τα ξυραφάκια)

The Rip
As she walks in the room, Scented and tall,
Hesitating once more.
And as I take on myself, And the bitterness I felt,
Realise that love lost,
while White horses, They will take me away,
And the tenderness I feel, Will send the dark underneath,
Will I follow? Through the glory of life,
I'm scattered on the floor, Disappointed and sore.
And in my thoughts I have bled,
For the riddles I've been fed, Another lie moves over,
while White horses, They will take me away,
And the tenderness I feel,
Will send the dark underneath, Will I follow?
While, white horses, They will take me away,
And the tenderness I feel,
Will send the dark underneath, Will I follow?

Εκ ΦύσεωςΑνάσταση

Είναι εκπληκτική η αναγέννηση της φύσης την Άνοιξη. Είναι επίσης εκπληκτική η σύνδεση των χριστιανικών έθίμων με την φυσική διαδικασία. Με την αποσαφήνιση και ορθολογικοποίηση των φυσικών γεγονότων, είναι δύσκολο να πιστέψεις κατά γράμμα τις χριστιανικές παραδόσεις. Ίσως και ήταν λάθος η αυτή διαδικασία. Πήραμε πολύ στα σοβαρά την παράδοση και την μετά θάνατον ζωή, αντί να δούμε την αληθινή έννοια των πραγμάτων.

Οι καιροι και οι τρόποι χαλιναγώγησης έχουν αλλάξει, μπορεί να περάσαμε ένα διάστημα ορθης λογικής (απο την εποχή του διαφωτισμού έως τα μέσα του προηγούμενου αιώνα) μα τώρα οι τρόποι αντίδρασης μας βασίζονται στην μη χρηση της λογικής και την χρήση των αρχέγονων ορμών, Βρισκομαστε δηλαδή σε μια ρετρο παγανιστική φάση, με την κακή της έννοια δυστυχώς. Παλεύουμε για την ευτυχία στην παρούσα ζωή, με λάθος όμως όπλα. Αντί να χρησιμοποιήσουμε την λογική, χρησιμοποιούμε την πιστωτική μας κάρτα.

Μπορούμε μέσω της αναγέννησης της φύσης να εμπνευστούμε μια νέα αρχή στις ζωές μας, με νέα πρότυπα που να μας οδηγήσουν σε μια ψυχική ηρεμία και να τείνουμε προς την πολυπόθητη ευτυχία και ελευθερία.

T'αη Γιώργη το παράπονο

Καθώς διαλογιζόμουν παίζοντας πασιεντζα και περιμένοντας παράλληλα ο διαιτητής να σφυρίξει το τέλος του σημερινού αγώνα της βιοπάλης, λαμβάνω ένα mail και ήταν απο τον άη γιωργη!
Το ανοίγω βαριεστημένα περιμένοντας να δω αν θέλει να παω να του καθαρίσω κανα ξωκλήσι του, αντ'αυτού λαμβάνω ένα γράμμα διαμαρτυρίας έναν λίβελο για την αδικία που τον βρήκε. Σας το παραθέτω αυτούσιο, περίπου...
"Αγαπητέ ορίων,
Καθώς δεν βρήκα κάποιον άλλο να μου συμπαρασταθεί, είχαν πάει όλοι στο ευχέλαιο , σου γράφω το παράπονο μου καθώς με πνίγει το δίκιο!
Δεν νοείται κοτζαμ άγιος με πάνω απο 3 εκ. συνονόματους να παραχωρεί την εορταστική του μέρα στην Μ Τετάρτη. Δεν το κατάλαβα αυτο τον τσαμπουκά της μεγαλοβδομαδας! και ποια είναι αυτή που θα μου φάει την θέση???
Ξέρετε τι λεφτά φέρνω καθε χρόνο στην εορτή μου? αν κάνουμε μια σύγκριση τζίρου σε λεφτά και τάματα με την Μ. Τετάρτη θα γελάνε και τα παπαδάκια!
Και ποια είναι αυτη η Μ. Τετάρτη που είναι εντελώς ανήθικη. Εορτάζει η εκκλησία τον μυστικό δείπνο κάνοντας νηστεία, ενώ εκείνοι έτρωγαν το καταπέτασμα, μοσχάρια αρνιά κατσικάκια, τα πάντα!
Απαιτώ εδώ και τώρα την μεταφορά της Μ. Τετάρτης την επόμενη εβδομάδα, και σε ένδειξη καλής θελήσεως παραχωρώ το Prime time για να εορταστεί και αυτή κανονικά.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου, και εύχομαι ένα καλύτερο αύριο, χωρίς πολλές πολλές νηστείες και μετά βουτιά στα κρεατικά, αλλά βουτιά στα άδυτα της χριστιανικής πίστης.
sincerely,
St. George"

ΥΓ. Χρονιά πολλά και καλή λευτεριά στους εορτάζοντες

Ταξιδεύοντας

Είχα την ευκαιρία να βρεθω στην Ολλανδία για μια εβδομάδα. Καιρό είχα να βγω εκτός "συνόρων".Καιρό είχα να βγω εκτός Αθηνών. Η αλλαγή παραστάσεων είναι σημαντικότατη, τουλάχιστον για εμένα, αλλά πιστεύω ότι και για εσένα ισχύει το ίδιο.
Με σύντομα λόγια: Αμστερνταμ, ωραιο αλλά πολύ τουριστικό, ιδίως τα ΣΚ που γεμίζει με Άγγλους και είναι Φαληράκι φάση... Ενιαία αρχιτεκτονική, γεμάτη βρομερά όμορφα κανάλια σε cool ρυθμους, ισλάμοφοβικούς ομως..
Ρότερναμ: Το λάτρεψα, ,μια σύγχρονη πόλη με αρχιτεκτονικά πειράματα και κάθε λεπτομέρεια να έχει προβλεφθεί κάνοντας την καθημερινότητα σου ένα ξένοιαστο weekend!
Ντελφτ: Το μικρό Άμστερνατ, γεματο κλασσικά σπίτια και μικρά κανάλια, με τρομερή αρχιτεκτονικά σχολή και μια βιβλιοθήκη έρχο τέχνης.
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντυπωςση και το διαπίστωσα με το που επέστρεψα ήταν η έλλειψη ηχορύπανσης, με αμάξια να κυκλοφορουν σπανιότατα, το κινητό να χρησιμοποιείται για ώρα ανάγκης μόνο και όχι σαν ένδειξη του κοινωνικού μου στάτους. Επίσης το κοινωνικό κράτος λειτουργεί για τα καλά και βοηθά τους ταλαίπωρους νεανίες ολλανδους και μη.
Τελικά είμαστε πολυ πισω.... και η κατάσταση δεν δείχνει να βελτιώνεται από κανέναν, ούτε απο τον μικρότερο ούτε απο τον μεγαλύτερο..