Τρίτη 29 Απριλίου 2008

Portishead - Third


Τους περιμέναμε. Σιωπηλά καθόμασταν δίπλα απο το τζάκι ακούγοντας τα παλιά τους άλμπουμ και διαβάζοντας κάποιο βιβλίο (προτείνω ντοστογιέφσκυ, εκρηκτικός συνδυασμός). Οι εποχές περνάγανε μαζοι και τα έτη.
Ώσπου επιστρέψανε, με ήχους όχι τόσο γνώριμους, αλλά προσεγμένους, βγάζοντας αυτό που αισθάνονται και όχι κάτι πρόχειρο επειδή είναι στην ρήτρα του συμβολαίου με την δισκογραφική τους εταιρεία. Ήχοι σκληροί, κοφτοί μα η φωνή της μπεθ σταθερά εκεί. Τα σκρατσαρίσματα στερέψανε και πήρανε την θέση τους τα ντραμς. Σε πολλούς ξένισε ο δισκος τους αλλά θα διαφωνήσω, μου αρέσει που υπάρχει ακόμη συναίσθημα στα τραγούδια τους, αυτό κυρίως αγαπήσαμε τόσο καιρό. Αγαπημένα μου κομμάτια: Hunter, The rip,We carry On
(Εναλλακτικός τίτλος: "Φέρτε τα πριόνια! τι να μας κάνουν πλέον τα ξυραφάκια)

The Rip
As she walks in the room, Scented and tall,
Hesitating once more.
And as I take on myself,
And the bitterness I felt,
Realise that love lost,
while
White horses, They will take me away,
And the tenderness I feel,
Will send the dark underneath,
Will I follow? Through the glory of life,
I'm scattered on the floor, Disappointed and sore.
And in my thoughts I have bled,

For the riddles I've been fed, Another lie moves over,
while
White horses, They will take me away,
And the tenderness I feel,

Will send the dark underneath,
Will I follow?
While, white horses, They will take me away,
And the tenderness I feel,
Will send the dark underneath,
Will I follow?



Εκ ΦύσεωςΑνάσταση



Είναι εκπληκτική η αναγέννηση της φύσης την Άνοιξη. Είναι επίσης εκπληκτική η σύνδεση των χριστιανικών έθίμων με την φυσική διαδικασία. Με την αποσαφήνιση και ορθολογικοποίηση των φυσικών γεγονότων, είναι δύσκολο να πιστέψεις κατά γράμμα τις χριστιανικές παραδόσεις. Ίσως και ήταν λάθος η αυτή διαδικασία. Πήραμε πολύ στα σοβαρά την παράδοση και την μετά θάνατον ζωή, αντί να δούμε την αληθινή έννοια των πραγμάτων.


Οι καιροι και οι τρόποι χαλιναγώγησης έχουν αλλάξει, μπορεί να περάσαμε ένα διάστημα ορθης λογικής (απο την εποχή του διαφωτισμού έως τα μέσα του προηγούμενου αιώνα) μα τώρα οι τρόποι αντίδρασης μας βασίζονται στην μη χρηση της λογικής και την χρήση των αρχέγονων ορμών, Βρισκομαστε δηλαδή σε μια ρετρο παγανιστική φάση, με την κακή της έννοια δυστυχώς. Παλεύουμε για την ευτυχία στην παρούσα ζωή, με λάθος όμως όπλα. Αντί να χρησιμοποιήσουμε την λογική, χρησιμοποιούμε την πιστωτική μας κάρτα.

Μπορούμε μέσω της αναγέννησης της φύσης να εμπνευστούμε μια νέα αρχή στις ζωές μας, με νέα πρότυπα που να μας οδηγήσουν σε μια ψυχική ηρεμία και να τείνουμε προς την πολυπόθητη ευτυχία και ελευθερία.

Τετάρτη 23 Απριλίου 2008

T'αη Γιώργη το παράπονο

Καθώς διαλογιζόμουν παίζοντας πασιεντζα και περιμένοντας παράλληλα ο διαιτητής να σφυρίξει το τέλος του σημερινού αγώνα της βιοπάλης, λαμβάνω ένα mail και ήταν απο τον άη γιωργη!
Το ανοίγω βαριεστημένα περιμένοντας να δω αν θέλει να παω να του καθαρίσω κανα ξωκλήσι του, αντ'αυτού λαμβάνω ένα γράμμα διαμαρτυρίας έναν λίβελο για την αδικία που τον βρήκε. Σας το παραθέτω αυτούσιο, περίπου...
"Αγαπητέ ορίων,
Καθώς δεν βρήκα κάποιον άλλο να μου συμπαρασταθεί, είχαν πάει όλοι στο ευχέλαιο , σου γράφω το παράπονο μου καθώς με πνίγει το δίκιο!
Δεν νοείται κοτζαμ άγιος με πάνω απο 3 εκ. συνονόματους να παραχωρεί την εορταστική του μέρα στην Μ Τετάρτη. Δεν το κατάλαβα αυτο τον τσαμπουκά της μεγαλοβδομαδας! και ποια είναι αυτή που θα μου φάει την θέση???
Ξέρετε τι λεφτά φέρνω καθε χρόνο στην εορτή μου? αν κάνουμε μια σύγκριση τζίρου σε λεφτά και τάματα με την Μ. Τετάρτη θα γελάνε και τα παπαδάκια!
Και ποια είναι αυτη η Μ. Τετάρτη που είναι εντελώς ανήθικη. Εορτάζει η εκκλησία τον μυστικό δείπνο κάνοντας νηστεία, ενώ εκείνοι έτρωγαν το καταπέτασμα, μοσχάρια αρνιά κατσικάκια, τα πάντα!
Απαιτώ εδώ και τώρα την μεταφορά της Μ. Τετάρτης την επόμενη εβδομάδα, και σε ένδειξη καλής θελήσεως παραχωρώ το Prime time για να εορταστεί και αυτή κανονικά.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου, και εύχομαι ένα καλύτερο αύριο, χωρίς πολλές πολλές νηστείες και μετά βουτιά στα κρεατικά, αλλά βουτιά στα άδυτα της χριστιανικής πίστης.
sincerely,
St. George"

ΥΓ. Χρονιά πολλά και καλή λευτεριά στους εορτάζοντες

Κυριακή 30 Μαρτίου 2008

Ταξιδεύοντας


Είχα την ευκαιρία να βρεθω στην Ολλανδία για μια εβδομάδα. Καιρό είχα να βγω εκτός "συνόρων".Καιρό είχα να βγω εκτός Αθηνών. Η αλλαγή παραστάσεων είναι σημαντικότατη, τουλάχιστον για εμένα, αλλά πιστεύω ότι και για εσένα ισχύει το ίδιο.
Με σύντομα λόγια: Αμστερνταμ, ωραιο αλλά πολύ τουριστικό, ιδίως τα ΣΚ που γεμίζει με Άγγλους και είναι Φαληράκι φάση... Ενιαία αρχιτεκτονική, γεμάτη βρομερά όμορφα κανάλια σε cool ρυθμους, ισλάμοφοβικούς ομως..
Ρότερναμ: Το λάτρεψα, ,μια σύγχρονη πόλη με αρχιτεκτονικά πειράματα και κάθε λεπτομέρεια να έχει προβλεφθεί κάνοντας την καθημερινότητα σου ένα ξένοιαστο weekend!
Ντελφτ: Το μικρό Άμστερνατ, γεματο κλασσικά σπίτια και μικρά κανάλια, με τρομερή αρχιτεκτονικά σχολή και μια βιβλιοθήκη έρχο τέχνης.
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντυπωςση και το διαπίστωσα με το που επέστρεψα ήταν η έλλειψη ηχορύπανσης, με αμάξια να κυκλοφορουν σπανιότατα, το κινητό να χρησιμοποιείται για ώρα ανάγκης μόνο και όχι σαν ένδειξη του κοινωνικού μου στάτους. Επίσης το κοινωνικό κράτος λειτουργεί για τα καλά και βοηθά τους ταλαίπωρους νεανίες ολλανδους και μη.
Τελικά είμαστε πολυ πισω.... και η κατάσταση δεν δείχνει να βελτιώνεται από κανέναν, ούτε απο τον μικρότερο ούτε απο τον μεγαλύτερο..

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008

The Street artists


Καλλιτέχνες του δρόμου, μαχήτες του δρόμου και της ζωής της ίδιας. Επέλεξαν μια διαφορετική ζωή απο αυτή που τους πλάσαραν, την ζωή του δρόμου, την αληθινή ζωή. Έκαναν αυτό που αγαπούσαν επάγγελμα, με σκοπό την διαιώνιση της ευτυχίας, μεσώ των υπολοίπων και της δικής τους. Το Σάββατο καθώς ανηφόριζα προς το Θησείο, στον καθιερωμένο περίγυρο της Ακρόπολης (με διαφορά το πιο όμορφο μέρος της άσχημης Αθήνας) σύνάντησα δύο καλλιτέχνες του δρόμου, χωρίς να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο καλλιτεχνικά, έπραξαν το σπουδαιότερο, έκαναν όλους τους παρευρισκόμενους να χαμογελάσουν με τον ξεχώριστό τρόπο του χαμόγελου που βγαίνει μέσα απο την καρδιά και υπερνικά όλα τα άσχημα συναισθήματα μας που συσσωρεύονται κάθε μέρα και μας γεμίζουν αρνητική ενέργεια και κατήφια. Τότε ένας καλλιτέχνης έχει πετύχει τον σκοπό του και αξίζει να λέγεται με αυτό τον προδιοορισμό.

Είναι πολύ δύσκολο να απορρίπτεις τον δρόμο που σου έχουν στρώσει οι γονείς σου και η κοινωνία που ανήκεις. Να ρισκάρεις για τα όνειρα σου, αυτα τα οποία σε είχαν συντροφεύσει σε ατελείωτες χαρούμενες νύχτες. Βέβαια όλα έχουν το κόστος τους, αλλά η ζωή η ίδια είναι ένας ατελείωτος συμβιβασμος με την επιλογή του λιγότερου κακού για τους εαυτούς μας. Δεν είναι όλοι οι street artists καλοί και αγνοί, αλλά αυτους τους αγνοώ όπως τους έχει αγνοήσει και η ζωή τους.

ΥΓ: Κλικάρετε την εικόνα και τσεκάρετε τα έκπληκτα βλεματα του ηλικωμένου ανδρόγυνου !

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008

Ο γιαλός αρμενίζει στραβά...

Όπου και να κοιτάξεις, η αδικία είναι χωμένη και στην πιο μικρή χαραμάδα της κοινωνίας μας.
Ή τα πράγματα πάνε κατά διαόλου, ή πάντοτε έτσι ήταν απλώς που τώρα μπαίνουμε στον κόσμο των "μεγάλων" τα βλέπουμε να μας διώκουν θέλοντας να πιούν το νεανικό μας αίμα.
Νομίζω ότι ισχύει η δεύτερη περίπτωση...
Αφορμή για το ξέσπασμα μου υπήρξε η προσπάθεια των βενζινοπωλών να συντηρήσουν την σαπίλα που υπάρχει, προς όφελος τους βέβαια, και να παρεμποδίσουν την οποιαδήποτε προσπάθεια αντιμετώπισης της διαφθοράς, η οποία βεβαία μπορεί να είναι τζούφια αλλά αυτή είναι μια άλλη παράμετρος.
Γιατί όλοι γκρινιάζουμε για τον χαμό που επικρατεί γύρω μας, αλλά μόλις προσπαθήσουν να καθαρίσουν την γλίτσα που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει, γινόμαστε έξαλλοι!
Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα,

  • το καλοκαίρι όλοι νιώθαμε την αγανάκτηση για την καταστροφή του δασικού μας πλούτου, αλλά τουλάχιστον το 1/5 από εμάς έχει καταπατήσει δασικές εκτάσεις ή έχει παρανομήσει πολεοδομικά.
  • Όλοι βρίζουμε το κακό που υπάρχει στον δημόσιο τομέα κ όλοι παρακαλoύμε να μπούμε εκεί.
  • Τελευταίο και πιο εξοργιστικό παράδειγμα αυτό με τους βενζινοπώλες! ακρίβεια, ακρίβεια αλλά μόλις χάσουμε τα παράνομα κεκτημένα κάνουμε εκβιαστική απεργία!

Αυτά βλέπεις και λές to "hell all of you", ποιος είμαι εγώ που θα σας σώσω ο superman?





Eddie Vedder (Pearl Jam) - Society (Into The Wild OST )

Oh, it's a mystery to me
We have a greed with which we have agreed
And you think you have to want more than you need
Until you have it all you won't be free

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...

When you want more than you have
You think you need...
And when you think more than you want
Your thoughts begin to bleed
I think I need to find a bigger place
Because when you have more than you think
You need more space

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

There's those thinking, more-or-less, less is more
But if less is more, how you keeping score?
Means for every point you make, your level drops
Kinda like you're starting from the top
You can't do that...

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

Society, have mercy on me
Hope you're not angry if I disagree...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008

Παζάρι Βιβλίου 2008

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το παζάρι βιβλίου μας τίμησε με την παρουσία του. Μας περίμενε στο κλασσικο στέκι της Πλατείας Κλαυθμώνος (μαζοί με τους φίλους του τους άστεγους) για να μας κεράσει κάτι απο την πραμάτεια του. Το παζάρι θα διαρκέσει έως την Κυριακή 10/2. Όσα βιβλια ξέμειναν στις αποθήκες των εκδοτικών οίκων, σεργιάνισαν μέχρι την πλατεία και με τιμή στο 1/3 της αξίας τους ψάχνουν μια ζεστή βιβλιοθήκη ως νέο τους σπίτι.
Το παζάρι είναι μια καλή ευκαιρία να αγοράσεις βιβλία άγνωστα σε φιλικότατη τιμη, χωρις να φοβάσαι ότι θα σου βγει μάπα. Η μέση τιμή ενός βιβλίου είναι 3€ ! Στα αρνήτικά του event είναι ο χώρος... παραείναι στριμωγμένος.... δεν αγοράζεις γλάστρες, βιβλία αγοράζεις και θέλεις τον χωροχρόνο σου για να αποφασίσεις άνετα τι θα πάρεις!
Καλό θα ήταν τετοιες κινήσεις να γινόταν και σε άλλα είδη πολιτισμου (αν και στα σημεία πωλησης υπάρχουν είδη σε τιμή ευκαιρίας)
Anyway, πάω να περπατήσω με έναν απο τους νέους συνοδοιπόρους μου!

Ξέχασα να σας τους συστήσω!
  • Jeff greenwald αναζητώντας τον Βούδα
  • Ιστορία 7 Ελληνικών Καϊκιών
  • Ντοστογιεφσκυ - το υπόγειο
  • Gustave le bon - Ψυχολογία των όχλων