T'αη Γιώργη το παράπονο

Καθώς διαλογιζόμουν παίζοντας πασιεντζα και περιμένοντας παράλληλα ο διαιτητής να σφυρίξει το τέλος του σημερινού αγώνα της βιοπάλης, λαμβάνω ένα mail και ήταν απο τον άη γιωργη!
Το ανοίγω βαριεστημένα περιμένοντας να δω αν θέλει να παω να του καθαρίσω κανα ξωκλήσι του, αντ'αυτού λαμβάνω ένα γράμμα διαμαρτυρίας έναν λίβελο για την αδικία που τον βρήκε. Σας το παραθέτω αυτούσιο, περίπου...
"Αγαπητέ ορίων,
Καθώς δεν βρήκα κάποιον άλλο να μου συμπαρασταθεί, είχαν πάει όλοι στο ευχέλαιο , σου γράφω το παράπονο μου καθώς με πνίγει το δίκιο!
Δεν νοείται κοτζαμ άγιος με πάνω απο 3 εκ. συνονόματους να παραχωρεί την εορταστική του μέρα στην Μ Τετάρτη. Δεν το κατάλαβα αυτο τον τσαμπουκά της μεγαλοβδομαδας! και ποια είναι αυτή που θα μου φάει την θέση???
Ξέρετε τι λεφτά φέρνω καθε χρόνο στην εορτή μου? αν κάνουμε μια σύγκριση τζίρου σε λεφτά και τάματα με την Μ. Τετάρτη θα γελάνε και τα παπαδάκια!
Και ποια είναι αυτη η Μ. Τετάρτη που είναι εντελώς ανήθικη. Εορτάζει η εκκλησία τον μυστικό δείπνο κάνοντας νηστεία, ενώ εκείνοι έτρωγαν το καταπέτασμα, μοσχάρια αρνιά κατσικάκια, τα πάντα!
Απαιτώ εδώ και τώρα την μεταφορά της Μ. Τετάρτης την επόμενη εβδομάδα, και σε ένδειξη καλής θελήσεως παραχωρώ το Prime time για να εορταστεί και αυτή κανονικά.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου, και εύχομαι ένα καλύτερο αύριο, χωρίς πολλές πολλές νηστείες και μετά βουτιά στα κρεατικά, αλλά βουτιά στα άδυτα της χριστιανικής πίστης.
sincerely,
St. George"

ΥΓ. Χρονιά πολλά και καλή λευτεριά στους εορτάζοντες

Ταξιδεύοντας

Είχα την ευκαιρία να βρεθω στην Ολλανδία για μια εβδομάδα. Καιρό είχα να βγω εκτός "συνόρων".Καιρό είχα να βγω εκτός Αθηνών. Η αλλαγή παραστάσεων είναι σημαντικότατη, τουλάχιστον για εμένα, αλλά πιστεύω ότι και για εσένα ισχύει το ίδιο.
Με σύντομα λόγια: Αμστερνταμ, ωραιο αλλά πολύ τουριστικό, ιδίως τα ΣΚ που γεμίζει με Άγγλους και είναι Φαληράκι φάση... Ενιαία αρχιτεκτονική, γεμάτη βρομερά όμορφα κανάλια σε cool ρυθμους, ισλάμοφοβικούς ομως..
Ρότερναμ: Το λάτρεψα, ,μια σύγχρονη πόλη με αρχιτεκτονικά πειράματα και κάθε λεπτομέρεια να έχει προβλεφθεί κάνοντας την καθημερινότητα σου ένα ξένοιαστο weekend!
Ντελφτ: Το μικρό Άμστερνατ, γεματο κλασσικά σπίτια και μικρά κανάλια, με τρομερή αρχιτεκτονικά σχολή και μια βιβλιοθήκη έρχο τέχνης.
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντυπωςση και το διαπίστωσα με το που επέστρεψα ήταν η έλλειψη ηχορύπανσης, με αμάξια να κυκλοφορουν σπανιότατα, το κινητό να χρησιμοποιείται για ώρα ανάγκης μόνο και όχι σαν ένδειξη του κοινωνικού μου στάτους. Επίσης το κοινωνικό κράτος λειτουργεί για τα καλά και βοηθά τους ταλαίπωρους νεανίες ολλανδους και μη.
Τελικά είμαστε πολυ πισω.... και η κατάσταση δεν δείχνει να βελτιώνεται από κανέναν, ούτε απο τον μικρότερο ούτε απο τον μεγαλύτερο..

The Street artists

Καλλιτέχνες του δρόμου, μαχήτες του δρόμου και της ζωής της ίδιας. Επέλεξαν μια διαφορετική ζωή απο αυτή που τους πλάσαραν, την ζωή του δρόμου, την αληθινή ζωή. Έκαναν αυτό που αγαπούσαν επάγγελμα, με σκοπό την διαιώνιση της ευτυχίας, μεσώ των υπολοίπων και της δικής τους. Το Σάββατο καθώς ανηφόριζα προς το Θησείο, στον καθιερωμένο περίγυρο της Ακρόπολης (με διαφορά το πιο όμορφο μέρος της άσχημης Αθήνας) σύνάντησα δύο καλλιτέχνες του δρόμου, χωρίς να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο καλλιτεχνικά, έπραξαν το σπουδαιότερο, έκαναν όλους τους παρευρισκόμενους να χαμογελάσουν με τον ξεχώριστό τρόπο του χαμόγελου που βγαίνει μέσα απο την καρδιά και υπερνικά όλα τα άσχημα συναισθήματα μας που συσσωρεύονται κάθε μέρα και μας γεμίζουν αρνητική ενέργεια και κατήφια. Τότε ένας καλλιτέχνης έχει πετύχει τον σκοπό του και αξίζει να λέγεται με αυτό τον προδιοορισμό.

Είναι πολύ δύσκολο να απορρίπτεις τον δρόμο που σου έχουν στρώσει οι γονείς σου και η κοινωνία που ανήκεις. Να ρισκάρεις για τα όνειρα σου, αυτα τα οποία σε είχαν συντροφεύσει σε ατελείωτες χαρούμενες νύχτες. Βέβαια όλα έχουν το κόστος τους, αλλά η ζωή η ίδια είναι ένας ατελείωτος συμβιβασμος με την επιλογή του λιγότερου κακού για τους εαυτούς μας. Δεν είναι όλοι οι street artists καλοί και αγνοί, αλλά αυτους τους αγνοώ όπως τους έχει αγνοήσει και η ζωή τους.

ΥΓ: Κλικάρετε την εικόνα και τσεκάρετε τα έκπληκτα βλεματα του ηλικωμένου ανδρόγυνου !

Ο γιαλός αρμενίζει στραβά...

Όπου και να κοιτάξεις, η αδικία είναι χωμένη και στην πιο μικρή χαραμάδα της κοινωνίας μας.
Ή τα πράγματα πάνε κατά διαόλου, ή πάντοτε έτσι ήταν απλώς που τώρα μπαίνουμε στον κόσμο των "μεγάλων" τα βλέπουμε να μας διώκουν θέλοντας να πιούν το νεανικό μας αίμα.
Νομίζω ότι ισχύει η δεύτερη περίπτωση...
Αφορμή για το ξέσπασμα μου υπήρξε η προσπάθεια των βενζινοπωλών να συντηρήσουν την σαπίλα που υπάρχει, προς όφελος τους βέβαια, και να παρεμποδίσουν την οποιαδήποτε προσπάθεια αντιμετώπισης της διαφθοράς, η οποία βεβαία μπορεί να είναι τζούφια αλλά αυτή είναι μια άλλη παράμετρος.
Γιατί όλοι γκρινιάζουμε για τον χαμό που επικρατεί γύρω μας, αλλά μόλις προσπαθήσουν να καθαρίσουν την γλίτσα που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει, γινόμαστε έξαλλοι!
Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα,

• το καλοκαίρι όλοι νιώθαμε την αγανάκτηση για την καταστροφή του δασικού μας πλούτου, αλλά τουλάχιστον το 1/5 από εμάς έχει καταπατήσει δασικές εκτάσεις ή έχει παρανομήσει πολεοδομικά.
• Όλοι βρίζουμε το κακό που υπάρχει στον δημόσιο τομέα κ όλοι παρακαλoύμε να μπούμε εκεί.
• Τελευταίο και πιο εξοργιστικό παράδειγμα αυτό με τους βενζινοπώλες! ακρίβεια, ακρίβεια αλλά μόλις χάσουμε τα παράνομα κεκτημένα κάνουμε εκβιαστική απεργία!

Αυτά βλέπεις και λές to "hell all of you", ποιος είμαι εγώ που θα σας σώσω ο superman?

Eddie Vedder (Pearl Jam) - Society (Into The Wild OST )

Oh, it's a mystery to me
We have a greed with which we have agreed
And you think you have to want more than you need
Until you have it all you won't be free

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...

When you want more than you have
You think you need...
And when you think more than you want
Your thoughts begin to bleed
I think I need to find a bigger place
Because when you have more than you think
You need more space

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

There's those thinking, more-or-less, less is more
But if less is more, how you keeping score?
Means for every point you make, your level drops
Kinda like you're starting from the top
You can't do that...

Society, you're a crazy breed
Hope you're not lonely without me...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

Society, have mercy on me
Hope you're not angry if I disagree...
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me...

Παζάρι Βιβλίου 2008

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το παζάρι βιβλίου μας τίμησε με την παρουσία του. Μας περίμενε στο κλασσικο στέκι της Πλατείας Κλαυθμώνος (μαζοί με τους φίλους του τους άστεγους) για να μας κεράσει κάτι απο την πραμάτεια του. Το παζάρι θα διαρκέσει έως την Κυριακή 10/2. Όσα βιβλια ξέμειναν στις αποθήκες των εκδοτικών οίκων, σεργιάνισαν μέχρι την πλατεία και με τιμή στο 1/3 της αξίας τους ψάχνουν μια ζεστή βιβλιοθήκη ως νέο τους σπίτι.
Το παζάρι είναι μια καλή ευκαιρία να αγοράσεις βιβλία άγνωστα σε φιλικότατη τιμη, χωρις να φοβάσαι ότι θα σου βγει μάπα. Η μέση τιμή ενός βιβλίου είναι 3€ ! Στα αρνήτικά του event είναι ο χώρος... παραείναι στριμωγμένος.... δεν αγοράζεις γλάστρες, βιβλία αγοράζεις και θέλεις τον χωροχρόνο σου για να αποφασίσεις άνετα τι θα πάρεις!
Καλό θα ήταν τετοιες κινήσεις να γινόταν και σε άλλα είδη πολιτισμου (αν και στα σημεία πωλησης υπάρχουν είδη σε τιμή ευκαιρίας)
Anyway, πάω να περπατήσω με έναν απο τους νέους συνοδοιπόρους μου!

Ξέχασα να σας τους συστήσω!

• Jeff greenwald αναζητώντας τον Βούδα
• Ιστορία 7 Ελληνικών Καϊκιών
• Ντοστογιεφσκυ - το υπόγειο
• Gustave le bon - Ψυχολογία των όχλων
  

Our mission.....

Ποια είναι η τελευταία φορά που αναρωτήθηκες, "τι στο διάολο κάνω εγώ εδώ πέρα?" Για ποιο λόγο υπάρχουμε? Υπάρχουμε για να υπάρχουμε? Υπάρχουμε για να καταναλώνουμε? Υπάρχουμε για να γίνεται μια ενεργειακή συναλλαγή στο σύμπαν (απο οικονομική θεώρηση, υψηλό τζίρο, αλλά χαμηλά κέρδη...)?
Και ας το ψάξουμε, απάντηση δεν θα βρούμε, το μόνο σίγουρο. Αλλά δεν θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε για αρκετά πράγματα που μας προβληματίζουν, πέρα από το πότε να πάω για σέρβις το αμάξι?
Με τους ρυθμούς ζωής μας, όλα αυτά είναι πολυτέλειες (η σκέψη είναι πολυτέλεια των λίγων, δυστυχώς), όταν δουλεύεις σκληρά σχεδόν όλη μέρα που καιρός για βαθυστόχαστες αναλύσεις, το πολύ πολύ παρακολούθηση της Βέρας στο Δεξί, άντε και για την Υπόθεση Ζαχόπουλου, απο την ροζ πλευρά πάντα, οχι περαιτερω ανάλυση, δεν αντέχει ο εγκέφαλος, πρέπει να τον κρατώ φρέσκο για την εργασία.
Σε περίοδο διακοπών διάβαζα το ένα βιβλίο πίσω απο το άλλο, σε περίοδο εργασίας βλέπω το ένα σίριαλ πίσω απο το άλλο.
Ε δεν είναι κατάσταση αυτή, θα πάω να φουντάρω απο έναν βατήρα πισίνας το καλοκαίρι, να κάνω και εγώ την επικοινωνιακή μου επανάσταση. ΧΑ!

F@cebook: H Κατάρα του διαδιτυακού αιώνα

Όταν πρωτοξεκίνησε το διαδίκτυο να κάνει τα πρώτα του βήματα στην καθημερινότητα μας, μπορούσε μονάχα να μπουσουλά. Λίγα πράγματα μπορούσε να σου προσφέρει αλλά ουσιαστικά, σαν τα μικρά παιδιά.. Τα πήγαινε πολύ καλά με τα κείμενα, πράγμα που σου άφηνε το περιθώριο της πληροφορίας και με λίγο παραπάνω κόπο και της γνώσης.
Με το που άρχισε η ενηλικίωση του άρχισε να βγάζει το συνηθισμένο άτακτο χαρακτήρα ενός εφήβου. Και έτσι ήρθε η αποβλάκωση με τις κοινωνικές συγκεντρώσεις τύπου facebook, hi-5, fatsa κτλ. (Το myspace το αφήνω από έξω διότι έχει κάποιον σκοπό, αλλά και τα έχω τσεπώσει από τον Θείο Ρούμπερτ! )
Χρησιμοποιώ σαν πειραματόζωο τον εαυτό μου, από εκει που έμπαινα στο νετ για να πληροφορηθώ μουσικά, επιστημονικά νέα. ζητήματα εσωτερισμού & κομπογιαννιτισμού κατάντησα να πετάω πέστροφες, να φωνάζω στο άσχετο "super poke! " και να βλέπω ποιος με φλερτάρει ή πόσο καλός εραστής είμαι (στα χαρτιά πάντα).
... Άλλη μια επανάσταση πέθανε... super poke!