SinnermanVision | 14. Rose Windows - Rose Windows

Άλλη μία μπάντα στη φετινή 20αδα απο τη Sub Pop. Οι Rose Windows έπαψαν όμως να ανήκουν στη Sub Pop για τον απλούστατο λόγο ότι το διάλυσαν το τσαρδί τους. Τα βρόντηξαν. Κυκλοφόρησαν φέτος τον Rose Windows και μετά απο λίγο το διάλυσαν.

Κρίμα μεγάλο γιατί ο ήχος τους είχε το κάτι που σε κρατάει, χωρίς (πολύ) δηθενιά και στα σταριλίκι έδιναν στον χιπστεροκοινό τους πολύ περισσότερα απο ότι θα λάβουν απο 100 άλλες μπάντες.

Κιθαριστικός ήχος απο τη Μουσικομάνα Seatle, εξ ου και η εμφάνιση στο μέγιστο KEXP radio που μπορείτε να απολαύσετε παρακάτω. Βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι θα επανενωθούν ξανά και κάπου καποτε θα τους δούμε και Live.

2015 Countdown
20. The staves - If i was
19. Jamie XX - In Colurs
18. Hecta - Diet
17. Maribou State - Portraits
16. Beach House - Depression Cherry
15. Nosaj Thing - Fated

SinnermanVision | 15. Nosaj Thing - Fated

Ο Nosaj thing (μετά απο 5 χρόνια κατάφερα να μάθω πως προφέρεται No such thing) μας έρχεται απο τις Καλιφόρνιες. Εκεί όπου τα τελευταία χρόνια κάνουν παπάδες στον αποκαλούμενο ηλεκτρονικό ήχο δωματίου (βλέπε Flying Lotus, Gaslamp Killer, brainfeeder etc.)

Μεταμεσονύχτιες καταστάσεις ο Nosaj thing που ποτέ δεν έκρυψα την αγάπη μου για αυτές. Ωραίες και οι κιθάρες αλλά καθώς το βράδυ επικρατεί ο συσχετισμός αλλάζει. Αργόσυρτες λούπες και πειραματισμοί τρεμοπαίζουν συντονισμένα με το φως των κεριών.

Ο Nosaj Thing επέστρεψε φέτος με το τρίτο του άλμπουμ, κινήθηκε στα γνώριμα του μονοπάτια και για άλλη μια φορά διέπρεψε. Δείτε μόνοι σας.

2015 Countdown
20. The staves - If i was
19. Jamie XX - In Colurs
18. Hecta - Diet
17. Maribou State - Portraits
16. Beach House - Depression Cherry 

SinnermanVision | 16. Beach house - Depression Cherry

Οι Beach house είναι ιδιαίτεροι, η φωνή της Victoria Legrand είναι ιδιαίτερη. Άλλες φορές σε μαγεύει, άλλες φορές σε απωθεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κεντρίζει το ενδιαφέρον. Η Nico της γενιάς μας.

Φέτος μας συστήθηκαν δύο φορές, μία με το Depression Cherry και μία με το Thank you lucky stars. Dream Pop στα καλύτερα της, την αγαπάμε εμείς και η Sub Pop που την έχει στο παλμάρε της.
Το μόνο κακό με τους Beach house είναι ότι έβαλαν πολύ ψηλά τον πήχη με το άλμπουμ Teen Dream που κυκλοφόρησε το 2010. Έπος.

Το Depression cherry έχει κάτι απο το Teen dream, το μόνο σίγουρο είναι ότι θέλει χρόνο να οριμάσει μέσα σου και όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο όμορφο ακούγεται. Όλο, σαν σύνολο.

2015 Countdown
20. The staves - If i was
19. Jamie XX - In Colurs
18. Hecta - Diet
17. Maribou State - Portraits

SinnermanVision | 17. Maribou State - Portraits

Οι Maribou State μας έρχονται απο τα Λονδίνα και ανήκουν στο δυναμικό της Ninja Tunes. Καταπιάνονται με τον ηλεκτρονικό ήχο που συνοδεύει τα ηλιοβασιλέματα μας. Εάν θα έπρεπε να τους ακούγαμε ένα μόνο συγκεκριμένο μήνα θα τους έβαζα τον Αύγουστο. Μου βγάζουν πολύ καλοκαίρι, easy listening αλλά όχι τόσο easy. Μου βγάζουν και χρώμα πορτοκαλί , το έντονο κόκκινο που ξεθωριάζει και η γαλήνη απλώνεται στο χώρο.

Ώρα για μια τελευταία βουτιά.

2015 Countdown
20. The staves - If i was
19. Jamie XX - In Colurs
18. Hecta - Diet

Sinnermanvision | 18. Hecta - The Diet

Ακούγοντας τον Μάκη Μηλάτο τους τελευταίους μήνες διαπιστώνεις ότι έχει μια εμμονή. Στους παλιούς καλλιτέχνες που δεν μένουν στη πεπατημένη, στον ήχο που τους ανέδειξε, δεν βλέπουν τη δουλειά τους ως δουλειά και μέσω αύξησης του περιοσιολογίου τους αλλά βλέπουν τη δημιουργία μουσικής ως εσωτερική ανάγκη, μέσο έκφρασης και ανάπτυξης.

Και έχει δίκιο. Μπες στη θέση του καλλιτέχνη. Δεν γίνεται για χρόνια ολόκληρα να κάνεις το ίδιο και το ίδιο, οι άνθρωποι αλλάζουν, οι σκέψεις τα συναισθήματα, ο περίγυρος τους αλλάζει ραγδαία. Και η ανάγκη έκφρασης μεσω της μουσικής υπάρχει εκεί οπότε όλα τα διαφορετικά ερεθίσματα θα δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό, κάτι νέο.

O Kurt Wagner των Lambchop ανήκει σε αυτή την κατηγορία, μαζί με δύο άλλους Lambchop δημιούργησε ένα ηλεκτρονικό Side Project που ακούει στο όνομα Hecta. Έβγαλε και μια ανακοίνωση.

As HeCTA, we take our approach seriously and are respectfully aware of the great electronic music created throughout its history continuing into the present—so much so that when it came time to mix these recordings, we reached out to some of the central figures of the genre. Such greats as Morgan Geist, John McEntire, and Q all had a hand in shaping the refined sound we present to you. With invaluable creativity and engineering by Jeremy Ferguson at Battle Tapes in Nashville, we together created what we consider to be a collection of songs that move and move through you, from the dashboard to the dance floor, from Decatur to Dornburg, from Dorchester to Detroit.

Suck it up, hippies. This music is our attempt to extend the boundaries of our expression and have some fun. It’s not Americana, house, techno, trap, juke, or blaze. Why would it be? And like any good diet, it will be reviled then ultimately loved by all who give it a chance to work its way into their lives. 

We love you for trying, and we’re trying to love you back.

 Μάγκες.





 2015 Countdown
 20. The staves - If i was
19. Jamie XX - In Colurs

SinnermanVision | 19. Jamie XX - In Colours

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κακός ο δίσκος του Jamie, κάθε άλλο. Αλλά περίμενα πολύ περισσότερα. Δυστυχώς έχει μπει στην κατηγορία εκείνων που ξέρεις όταν εμφανιστούν θα σε ξελασπώσουν.
Κατά τα άλλα μια χαρά δίσκος με τα όλα του, με στοιχεία ώστε να τσιμπίσουν λίγο απο όλα τα διαφορετικά μουσικά γούστα και να γίνει αγαπητός απο όλους. αλλά δεν πιάνει πάντα αυτό.

Δεν γράφω περισσότερα, θα τον δείτε άλλωστε τον Jamie σε όλες σχεδόν τις λίστες της Blogovision.

 2015 Countdown
 20. The staves - If i was

SinnermanVision | 20. The Staves - If i was

Ήταν ένα βροχερό απόγευμα του περσινού Νοέμβρη  Φλεβάρη, είχε προηγηθεί ένας υπέροχος πρωινός περίπατος στον Υμηττό. Το κέντρο άδειο, βροχή πολλή, ο κόσμος κλεισμένος σπίτι. Ήταν όμως αυτό το φεστιβάλ μουσικών ντοκυμανταιρ που λάμβανε μέρος το τριήμερο και το βράδυ εκείνο έπαιζε το From Austin to Boston, ένα μουσικό road movie απο το Austin προς τη Βοστώνη, ήθελα να πάρω και ιδέες και υλικό για το side project (βλέπε TheGreatmusicmentaries ) οπότε και πήγα στη προβολή. Και δεν το μετάνιωσα.

Μεταξύ άλλων των συγκροτημάτων του ντοκυμανταιρ ήταν και τρεις κυρίες-αδελφές απο τη Γηραιή Αλβιώνα, The Staves στο όνομα. Πολύ γλυκιές, ρομαντικά ακάουντ θα έλεγα, με τις κιθάρες τους έδειχναν να αγαπούν αυτό που κάνουν, και το αποτέλεσμα τρυφερό.

Έτσι λοιπόν τις έμαθα και φέτος έβγαλαν δίσκο, κι αυτός γλυκός και τρυφερός, ξεφεύγοντας λίγο απο το χορωδιακό αλλά σταθερά στα Folk μονοπάτια, δημιουργούν ένα σύνολο μουσικό χαλί για περιπάτους σε φθινοπωρινά μονοπάτια, γαλήνη φθινοπωρινή.