Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008

Our mission.....

Ποια είναι η τελευταία φορά που αναρωτήθηκες, "τι στο διάολο κάνω εγώ εδώ πέρα?" Για ποιο λόγο υπάρχουμε? Υπάρχουμε για να υπάρχουμε? Υπάρχουμε για να καταναλώνουμε? Υπάρχουμε για να γίνεται μια ενεργειακή συναλλαγή στο σύμπαν (απο οικονομική θεώρηση, υψηλό τζίρο, αλλά χαμηλά κέρδη...)?
Και ας το ψάξουμε, απάντηση δεν θα βρούμε, το μόνο σίγουρο. Αλλά δεν θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε για αρκετά πράγματα που μας προβληματίζουν, πέρα από το πότε να πάω για σέρβις το αμάξι?
Με τους ρυθμούς ζωής μας, όλα αυτά είναι πολυτέλειες (η σκέψη είναι πολυτέλεια των λίγων, δυστυχώς), όταν δουλεύεις σκληρά σχεδόν όλη μέρα που καιρός για βαθυστόχαστες αναλύσεις, το πολύ πολύ παρακολούθηση της Βέρας στο Δεξί, άντε και για την Υπόθεση Ζαχόπουλου, απο την ροζ πλευρά πάντα, οχι περαιτερω ανάλυση, δεν αντέχει ο εγκέφαλος, πρέπει να τον κρατώ φρέσκο για την εργασία.
Σε περίοδο διακοπών διάβαζα το ένα βιβλίο πίσω απο το άλλο, σε περίοδο εργασίας βλέπω το ένα σίριαλ πίσω απο το άλλο.
Ε δεν είναι κατάσταση αυτή, θα πάω να φουντάρω απο έναν βατήρα πισίνας το καλοκαίρι, να κάνω και εγώ την επικοινωνιακή μου επανάσταση. ΧΑ!

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2008

F@cebook: H Κατάρα του διαδιτυακού αιώνα

Όταν πρωτοξεκίνησε το διαδίκτυο να κάνει τα πρώτα του βήματα στην καθημερινότητα μας, μπορούσε μονάχα να μπουσουλά. Λίγα πράγματα μπορούσε να σου προσφέρει αλλά ουσιαστικά, σαν τα μικρά παιδιά.. Τα πήγαινε πολύ καλά με τα κείμενα, πράγμα που σου άφηνε το περιθώριο της πληροφορίας και με λίγο παραπάνω κόπο και της γνώσης.
Με το που άρχισε η ενηλικίωση του άρχισε να βγάζει το συνηθισμένο άτακτο χαρακτήρα ενός εφήβου. Και έτσι ήρθε η αποβλάκωση με τις κοινωνικές συγκεντρώσεις τύπου facebook, hi-5, fatsa κτλ. (Το myspace το αφήνω από έξω διότι έχει κάποιον σκοπό, αλλά και τα έχω τσεπώσει από τον Θείο Ρούμπερτ! )
Χρησιμοποιώ σαν πειραματόζωο τον εαυτό μου, από εκει που έμπαινα στο νετ για να πληροφορηθώ μουσικά, επιστημονικά νέα. ζητήματα εσωτερισμού & κομπογιαννιτισμού κατάντησα να πετάω πέστροφες, να φωνάζω στο άσχετο "super poke! " και να βλέπω ποιος με φλερτάρει ή πόσο καλός εραστής είμαι (στα χαρτιά πάντα).
... Άλλη μια επανάσταση πέθανε... super poke!