Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Μία ακόμη λίστα. Βιβλία για το καλοκαίρι

Κάθε εποχή του χρόνου δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα, η ψυχοσύνθεση μας διαφέρει και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να συμπεριφερόμαστε διαφορετικά να οι επιλογές μας να τροποποιούνται, απο τι θα φάμε, τι θα φορέσουμε στο τι θα ακούσουμε και τι θα διαβάσουμε.

Το καλοκαίρι λοιπόν είναι ιδιαίτερη περίοδος ειδικά για την ανάγνωση βιβλίων. Ο ελεύθερος χρόνος είναι απείρως περισσότερος, η διάθεση ανάλαφρη απο τις ευθύνες τις πολλές. Και μιας και υπάρχει ο χρόνος και η διάθεση για ανάγνωση βιβλίων που θα σε ταξιδέψουν ακόμη παραπέρα απο τον τόπο των διακοπών σου, ας δημιουργήσουμε μια λίστα με καλοκαιρινά αναγνώσματα. Αναγνώσματα που διάβασα καλοκαίρι ως επι το πλείστων ή εάν τα διάβασα διαφορετική εποχή το μετάνιωσα που δεν τα άφησα για το καλοκαίρι μιας και έχουν γραφτεί για αυτή κυρίως την εποχή του χρόνου.

Έχουμε και λέμε. 

Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε - Ο Ναυτικός χάρτης 

Ένας ναυτικός χωρίς καράβι, εξορισμένος από τη θάλασσα, γνωρίζει μια παράξενη γυναίκα που έχει τις απαντήσεις σε ερωτήματα που κάποιοι άντρες θέτουν στον εαυτό τους από καταβολής κόσμου... Κυνηγοί ναυαγίων σε αναζήτηση του φαντάσματος ενός πλοίου που βυθίστηκε στη Μεσόγειο, προβλήματα γεωγραφικού πλάτους και μήκους των οποίων το μυστικό βρίσκεται κρυμμένο σε παλιές ρότες και ναυτικούς χάρτες, σε ναυτικά μουσεία, σε βιβλιοθήκες... Ποτέ η θάλασσα και η ιστορία, η επιστήμη της πλεύσης, η περιπέτεια και το μυστήριο δεν είχαν συνδυαστεί με τόσο αριστοτεχνικό τρόπο σ ένα μυθιστόρημα όσο στο Ναυτικό Χάρτη. Από τον Μέλβιλ ώς τον Στήβενσον και τον Κόνραντ, από τον Όμηρο ώς τον Πάτρικ ΟΜπράιαν, η λογοτεχνία της θάλασσας βρίσκεται στις σελίδες αυτής της σαγηνευτικής ιστορίας.




Τζόζεφ Κονραντ - Λόρδος Τζιμ

Ο Λόρδος Τζιμ είναι ένας λαμπρός αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού που πέφτει σε δυσμένεια όταν, σε μία στιγμή απόγνωσης, εγκαταλείπει το πλοίο στο οποίο εργάζεται ενώ αυτό βρίσκεται στο έλεος ενός τυφώνα. Προκειμένου να εξιλεωθεί, ο ιδεαλιστής Τζιμ δέχεται μία επικίνδυνη αποστολή: να οδηγήσει ένα πλοίο φορτωμένο με δυναμίτη σε μία φυλή ιθαγενών, ταξιδεύοντας σε ανεξερεύνητες περιοχές... Μία κλασική ιστορία δειλίας και ουσιαστικής μετάνοιας που φέρνει τη λύτρωση.

Ναυτική λογοτεχνεία και μυστήριο. Τι καλύτερο. Μου άρεσε περισσότερο απο το πιο γνωστό του 'Η καρδιά του σκότους". 





Τζακ Κέρουακ - Στο δρόμο

Το Στο δρόμο ανήκει στα αντιπροσωπευτικότερα μεταπολεμικά μυθιστορήματα που φέρνουν στο επίκεντρο τον ήρωα-μαύρο πρόβατο: τον από κάτω, τον χαμένο - τον μόνο πραγματικά ελεύθερο. Με μεγάλη επίδρασή που υπερβαίνει την καθαυτή λογοτεχνική του αξία και παραμένει έντονη ακόμη και σήμερα - ιδιαίτερα στις νεορεαλιστικές εκδοχές της - όχι μόνο στην πεζογραφία αλλά και στον κινηματογράφο.

... αυτό είναι το νόημα τού Στο δρόμο. Τι μας λέει ο αφηγητής του, ο Σάλ Παραντάϊζ; "... Οι μόνοι που αξίζουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται για να ζήσουν, να μιλήσουν, να σωθούν, που ποθούν τα πάντα την ίδια στιγμή, αυτοί που ποτέ δεν χασμουριώνται ή δεν λένε κοινότοπα πράγματα, αλλά που καίγονται, καίγονται, καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά..."



Τομ Ρόμπινς - Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν απο καυτά κλίματα


Δεν νοείται καλοκαίρι δίχως Τομ Ρόμπινς. Ξεκίνησα απο αυτό και κάθε χρόνο διαβάζω και απο ένα. έτσι για το καλό. Είναι και ο ήρωας ο Σουίτερς η πιο καταστροφική ταύτιση.

Ο Σουίτερς είναι μια αντίφαση για όλες τις εποχές: ένας αναρχικός που δουλεύει για την κυβέρνηση, ένας ειρηνιστής που κουβαλάει όπλο, ένας χορτοφάγος που τρώει σάλτσα από χοιρινό, ένας μάγος του κυβερνοχώρου που σιχαίνεται τα κομπιούτερ, ένας χειμαρρώδης μπον βιβέρ που μπορεί ξαφνικά να γίνει ένας μυγιάγγιχτος σιχασιάρης, ένας άνθρωπος που, αν και έχει μανία με τη διατήρηση της αθωότητας, καίγεται να ξεπαρθενέψει την ανήλικη ετεροθαλή αδελφή του (για να ερωτευτεί μετά εξίσου παράφορα μια καλόγρια δέκα χρόνια μεγαλύτερή του).




Λένος Χρηστίδης - Τα χαστουκόψαρα


Ο Μάνος βασικός χαρακτήρας του βιβλίου και αφηγητής ζει μια πενιχρή κοινωνική ζωή, δίχως να λαμβάνει καμία ευχαρίστηση απο το επάγγελμα που ασκεί και καταναλώνει τον ελεύθερο του χρόνο βλέπωντας τηλεόραση. 
Τη ρουτίνα αυτή έρχεται να διακόψει η εξαφάνιση ενός παλιού γνωστου του πατέρα του όπου και ξεκινά την αναζήτηση του και το οδοιπορικό με τον φίλο του το Σώτο.

Ο αγαπημένος Χρηστίδης με το αγαπημένο μου βιβλίο του (απο όσα έχω διαβάσει) 






Νίκος Χωμενίδης  - Ο κόσμος στα μέτρα του

Το 1982, ο Μάρκος Σιμώτας -ένας νεαρός μποέμ δικηγόρος, γιος εκτελεσθέντος ήρωα της Εθνικής Αντίστασης- τοποθετείται με απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου Κυβερνήτης στον Άγιο. Πηγαίνει στην αποικία με μοναδική του φιλοδοξία να περάσει τρία ξένοιαστα χρόνια. Ωσπου ερωτεύεται και ταυτίζει τη μοίρα του με τη μοίρα του νησιού. Τριάντα χρόνια αργότερα, ο γιος του ιχνηλατεί την πορεία του, προσπαθώντας να μπει στη θέση του και να διαλευκάνει το μυστήριο ενός χαμένου παιδιού.

Ο Άγιος αποτελεί μια παράλληλη Ελλάδα, μια μικρογραφία της μητέρας πατρίδας, που την παραμορφώνει αλλά και τη φωτίζει λοξά. Απ' τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν ιστορικά πρόσωπα -σαν τον Μανώλη Χιώτη- σε εντελώς απροσδόκητους ρόλους. Στο βάθος όμως, ο Χ. Α. Χωμενίδης διηγείται τη σπαρακτική περιπέτεια ενός ανθρώπου που πίστεψε ότι μπορεί να φέρει τον κόσμο στα μέτρα του.

Τομας Πίντσον - Έμφυτο Ελάττωμα

Ο Ντοκ Σπορτέλο έχει πολύ καιρό να δει την πρώην του. Και ξαφνικά εκείνη εμφανίζεται από το πουθενά κι αρχίζει να του λέει για ένα σχέδιο απαγωγής ενός ζάπλουτου μεγαλοεργολάβου, τον οποίο τυχαίνει να αγαπάει. Εύκολα λόγια. Είναι το τέλος της ψυχεδελικής δεκαετίας του ’60 στο Λος Άντζελες, και ο Ντοκ ξέρει ότι η αγάπη είναι απλώς μια λέξη του συρμού, όπως το τριπάκι και το φίνα, μόνο που η συγκεκριμένη λέξη δημιουργεί συνήθως προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά, σε λίγο βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα αλλόκοτο κουβάρι από κίνητρα και πάθη, με πρωταγωνιστές σερφάδες, πόρνες, μαστούρηδες και ροκάδες, έναν επικίνδυνο τοκογλύφο, έναν σαξοφωνίστα σε ρόλο μυστικού πράκτορα, έναν πρώην φυλακισμένο που έχει τατουάζ μια σβάστικα στο κεφάλι και που λατρεύει την Έθελ Μέρμαν, και μια μυστηριώδη οργάνωση γνωστή ως Χρυσός Κυνόδοντας, η οποία μπορεί και να είναι απλώς μια κομπίνα που έστησαν κάποιοι οδοντίατροι για να ξεγελάσουν την εφορία. Σε αυτή τη ζωηρή αφήγηση, και σε ένα ασυνήθιστο γι’ αυτόν λογοτεχνικό είδος, ο Τόμας Πίντσον ζωντανεύει με κλασικό τρόπο τη ρήση ότι αν θυμάσαι τη δεκαετία του ’60, τότε δεν την έζησες... ή μάλλον... αν την έζησες, τότε... ή, για στάσου, μήπως...


Και επειδή για το καλοκαίρι επιβάλεται ότι βιβλίο έχει να κάνει με ναυτική λογοτεχνία , μία λίστα με 101 Βιβλία Ναυτικής Λογοτεχνείας

Καλή ανάγνωση! 


2 σχόλια:

librarian είπε...

Ωραία η λίστα σου (αν εξαιρέσουμε τον Χωμενίδη που δεν πολύ συμπαθώ). Αυτό του Ρόμπινς δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά; δεν μου θυμίζει κάτι!
Καλές αναγνώσεις λοιπόν και καλό καλοκαίρι!

Ωρίων ΄Δ (aka Sinnerman) είπε...

Απο Χωμενίδη μόνο αυτό έχω διαβάσει και μου άρεσε αρκετά.
Του Ρόμπινς έχει μεταφραστεί! (με άλλο εξωφυλλο βέβαια).

Δεκτές οι προτάσεις σας και καλό καλοκαίρι! :)